Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2017

Ποιος θέλει κατεστραμμένα κράτη στην Ανατολική Μεσόγειο;

Ο Ρωσοαμερικανικός ανταγωνισμός στο νέο διεθνές περιβάλλον και η πολιτική «καμμένης γης» που ακολουθούν οι Ηνωμένες Πολιτείες στην Ευρασία

του Δρ Κωνσταντίνου Γρίβα*

Αν ρίξουμε μια ματιά σε μια υδρόγειο σφαίρα θα δούμε ότι ο πλανήτης μας είναι ένας θαλάσσιος κόσμος όπου κυριαρχούν δύο μεγάλα νησιά. Για την ακρίβεια, ένα μεγάλο και ένα μικρότερο. Το μεγάλο νησί είναι το σύμπλεγμα της Ευρασίας με την Αφρική, αυτό που ο Βρετανός γεωπολιτικός θεωρητικός Sir Halford Mackinder ονόμασε «Παγκόσμια Νήσο» (World Island) και το μικρότερο είναι η αμερικανική ήπειρος. Με βάση τις αγγλοσαξονικές γεωπολιτικές αντιλήψεις, η κυρίαρχη στεριά του κόσμου είναι η Παγκόσμια Νήσος ενώ η αμερικανική ήπειρος είναι δευτερεύουσας σημασίας έκταση, εξαρτώμενη από την Παγκόσμια Νήσο. Και πάλι με βάση τις αγγλοσαξονικές γεωπολιτικές αντιλήψεις, η κομβική ήπειρος στο σύμπλεγμα αυτό είναι η Ευρασία, ενώ υπαρξιακός πυρήνας της Ευρασίας είναι ο χώρος που ο Mackinder αναφέρει ως Heartland και ο οποίος ουσιαστικά ταυτίζεται με τη Ρωσία και το εγγύς εξωτερικό της Ρωσίας.

Ωστόσο, αν και η Ευρασία είναι το κέντρο του κόσμου, μέχρι σήμερα η ύπαρξη του στρώματος των αρκτικών πάγων ουσιαστικά την έκοβε σε δύο κομμάτια και καθιστούσε τους μεγάλους ωκεανούς του πλανήτη βασικούς διαύλους επικοινωνίας μεταξύ τoυ δυτικού και του ανατολικού κομματιού της.

Και οι ωκεανοί ελέγχονται από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Έτσι, η κυρίαρχη χώρα του δεύτερου νησιού του πλανήτη, δηλαδή της αμερικανικής......

Το ΕΠΑΜ – Τομέας Θεσσαλονίκης καταγγέλλει την προσπάθεια ποινικοποίησης των κινητοποιήσεων ενάντια στους πλειστηριασμούς

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Το ΕΠΑΜ - Τομέας Θεσσαλονίκης καταγγέλλει την προσπάθεια ποινικοποίησης των κινητοποι-ήσεων ενάντια στους πλειστηριασμούς, η οποία ξεκίνησε εδώ και λίγο καιρό με προανακριτικές διαδικασίες εναντίον μέλους του Συντονισμού Συλλογικοτήτων Θεσσαλονίκης.

Οι κινητοποιήσεις ενάντια στους πλειστηριασμούς στη Θεσσαλονίκη αντιμετώπισαν την κρατική καταστολή από το ξεκίνημά τους, όταν το Δεκέμβριο του 2014 είχαμε απρόκλητες προσαγωγές και συλλήψεις πολιτών, μεταξύ των οποίων και μέλη του ΕΠΑΜ. Όμως, παρότι οι επεμβάσεις της αστυνομίας και των ΜΑΤ στο Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης συνεχίστηκαν όλο αυτό το διάστημα, δεν κατάφεραν να διαλύσουν το κίνημα. Το σύνθημα «Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη» ακουγόταν κάθε Τετάρτη ανελλιπώς, όλο και πιο δυνατά. Μια ακόμα απέλπιδα προσπάθεια εκφοβισμού του λαού γίνεται και τώρα, με αυτές τις ανώνυμες και επώνυμες καταγγελίες και προανακρίσεις.

Είναι αξιοσημείωτο και ενδεικτικό της υποκρισίας τους, ότι οι «λειτουργοί της δικαιοσύνης» δεν ενοχλήθηκαν από τους αντισυνταγματικούς μνημονιακούς νόμους, που έχουν αλλοιώσει πλήρως το...

Μαύρα κοράκια με νύχια γαμψά...

του Μιχάλη Αριδά

Πρόσφατα, έσκασε μια είδηση, που για μένα τουλάχιστον, είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή και ενδεικτική της κατάστασης που ζούμε.

Οι 4 εγχώριες συστημικές τράπεζες ετοιμάζονται να πουλήσουν τα κόκκινα δάνεια Ελλήνων πολιτών, τα οποία αφορούν καταναλωτικά δάνεια (κυρίως) και πιστωτικές κάρτες. Πρόκειται για μικρά χρέη, που δεν ξεπερνούν τα 10.000€ το καθένα. Αγοραστές θα είναι ξένα funds. Ξένα κοράκια τα λένε στο χωριό μου, μιας και οι συγχωριανοί μου δεν ξέρουν από λουστραρισμένους οικονομικούς όρους, που εφευρίσκονται για να κρύψουν την αλήθεια.

Η αξία αυτών των δανείων που θα πουληθούν άμεσα, φτάνει τα 5 δις ευρώ και αφορά περίπου 500.000 δανειολήπτες. Το σύνολο αυτών των δανείων που κατέχουν σήμερα οι τράπεζες, φτάνει τα 25 δις ευρώ. Πουλάνε τώρα τα 5 δις, καθώς έχουν δεσμευτεί για αυτά, στον Ενιαίο Εποπτικό Μηχανισμό της πολυαγαπημένης Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, που εδώ και 15 χρόνια μας πίνει το αίμα με το μπουρί της σόμπας.

Δεν πρέπει εδώ να ξεχνάμε, πως οι τράπεζες έχουν ήδη ανακεφαλαιοποιηθεί από το κράτος (δηλαδή...

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2017

Η αντίσταση στην ευρω-κατοχή (Με αφορμή μια αποκαλυπτική δημοσκόπηση)

του Νίκου Ιγγλέση*

Το 2002 η Ελλάδα παρέδωσε τη νομισματική κυριαρχία της στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και μετέτρεψε το 75% του τότε Δημόσιου Χρέους της, από δραχμές που ήταν, σε ευρώ. Έτσι το σύνολο του χρέους έγινε χρέος σε συνάλλαγμα, αφού η χώρα μας δεν έχει το δικαίωμα να εκδίδει ευρώ. Από τότε οι τόκοι και τα χρεολύσια του Δημόσιου Χρέους πληρώνονται υποχρε-ωτικά από νέα δάνεια που δεν αποπληρώνουν, αλλά ανακυκλώνουν αενάως το χρέος.

Οκτώ χρόνια μετά, το 2010, η Ελλάδα χρεοκόπησε, αφού δεν μπορούσε να δανείζεται από τις «αγορές», με βιώσιμο επιτόκιο, και μπήκε στα Μνημόνια, δηλαδή στο «αναμορφωτήριο», του διεθνούς χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου. Οι δανειστές ανέλαβαν τη διακυβέρνηση της χώρας, οι εγχώριες κυβερνήσεις έγιναν μαριονέτες τους, η εθνική κυριαρχία απωλέσθη και η Ελλάδα έγινε αποικία.

Μεταρρυθμίσεις, μεσοπρόθεσμα προγράμματα, προαπαιτούμενα και αξιολογήσεις τέθηκαν στην ημερήσια διάταξη. Η οικονομία συρρικνώθηκε δραματικά (χάθηκε το 26% της εγχώριας παραγωγής), η κοινωνία διαλύθηκε, η ανεργία έλαβε εφιαλτικές διαστάσεις (περισσότερο από το ένα τέταρτο του εργατικού δυναμικού είναι άνεργο ή υποαπασχολείται), εκατοντάδες χιλιάδες μορφωμένοι Έλληνες...

Για εκείνο το σχολείο στο Πέραμα…

του Παναγιώτη Μαυροειδή

Το σύντομο αυτό κείμενο, αφορά την εισβολή των φασιστών σε σχολείο του Περάματος. Μόνο που αυτή τη φορά θα μπει μπροστά, αυτό που στην αντίστοιχη παρέμβαση για το Ωραιόκαστρο («Σε ένα κόσμο που δεν περιέχει όλους, δεν χωράει κανείς/με αφορμή το Ωραιόκαστρο»), είχε επισημανθεί σε υστερόγραφο:

Μόνο θαυμασμός και σεβασμός για τις δασκάλες και τους δασκάλους που παλεύουν στα δημόσια σχολεία όλης της χώρας! Για να σταθούν στα παιδιά των φτωχών και εργατικών οικογενειών της χώρας, καλύπτοντας οικονομικά προβλήματα που δημιουργεί το Υπουργείο Παιδείας, αλλά και ψυχικά ελλείμματα των γονιών τους. Για να προσφέρουν μια αγκαλιά και ένα χαμόγελο στα γεμάτα πόνο και ερωτήματα πρόσωπα των προσφυγόπουλων. Για να αντιμετωπίσουν τους φασίστες, αλλά και τη φασιστική «νοικοκυροσύνη» όσων η ματιά τους δε φτάνει πέρα από τη δική τους μύτη. Και πάνω από όλα, θαυμασμός και σεβασμός, διότι μάχονται, τελικά, όπως έγραψε περίφημα, μια ακούραστη αγωνίστρια  δασκάλα, «για να μη ντρεπόμαστε όλοι εμείς οι υπόλοιποι…»

Για πολλούς ήταν σοκαριστικό: Οι φασίστες της Χρυσής Αυγής, με επικεφαλής υπόδικα στελέχη και βουλευτή της, εισβάλουν σε Σχολείο στο Πέραμα, απαιτώντας να μη πάνε εκεί λίγα προσφυγόπουλα.

Ένας εσμός παλικαράδων για να αντιμετωπίσουν τι; Κορίτσια και αγόρια 6 έως 10 ετών! Ή μήπως....

Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017

Η Κίρκη μεταμορφώνει την Κίρκη

Η Κίρκη μεταμορφώνει την Κίρκη
του Στάθη
Η COSCO προοδεύει! Τα κοντέινερ που διακίνησε το 2016, μέσω Πειραιά, ήταν 14,4% παραπάνω από εκείνα του 2015. Έτσι δουλεύει το Προτεκτοράτο!
Και υπ’ αυτήν την έννοια έχει δίκιο ο υπουργός Οικονομίας κ. Δημήτρης Ίδρυμα Λεβί Παπαδημητρίου, όταν λέει ότι η οικονομία έχει εισέλθει σε φάση ανάπτυξης. Αυτή θα είναι η ανάπτυξη στο Προτεκτοράτο: οι εταιρείες θα κονομάνε και οι εργαζόμενοι θα πένονται.
Το κράτος των κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών θα συνεχίσει να υπερφορολογεί όλο και περισσότερο τους πάσης φύσεως ραγιάδες, ενώ την ίδια στιγμή θα περικόπτει επιδόματα για παιδιά που χρειάζονται ειδική αγωγή. Έτσι δουλεύουν τα Προτεκτοράτα.
Η Ελλάδα ήταν πάντα, κατά τη νεότερη ιστορία της, ένα εξαρτημένο κράτος. Η...

H Novartis στη χώρα της Μίζας

του Πέτρου Αργυρίου

Τα χρόνια των παχιών αγελάδων, οι ορδές μεγα-λογιατρών κυρίως και καθηγητάδων που τα παίρ-ναν με διάφορους τρόπους άμεσους και έμμεσους από τις φαρμακευτικές για να προωθούν τα προϊ-όντα τους στους ανυποψίαστους και ιατρικά απαί-δευτους Έλληνες ασθενείς, αποτελούσαν βόμβες στα θεμέλια του συστήματος υγείας.

Δεν είναι τυχαίο που ακόμη και σήμερα η χώρα εξακολουθεί να είναι πρώτη στην Ευρώπη στην κατανάλωση αντιβιοτικών καθώς η κατευθυνόμενη συνταγογράφηση αποτελούσε και σε κάποιο βαθμό εξακολουθεί να αποτελεί πηγή πλουτισμού για αρκετούς Έλληνες γιατρούς.

Η ιατρική διαφθορά δεν αποτελεί ίδιον της Ελλάδας.

Οι πρακτικές της φαρμακοβιομηχανίας είναι πανομοιότυπες ανά τον κόσμο.

Αυτό που είναι ιδιαίτερο στην Ελλάδα αφορά ολόκληρο το πλέγμα εξουσίας και είναι η ασυλία, η ατιμωρησία και η συγκάλυψη των ιατρικών εγκλημάτων και της εγκληματικής συνέργειας με τις φαρμακευτικές εταιρίες.

Όπως έχουμε περιγράψει στο τελευταίο μου συναφές βιβλίο «Παρά Φύση» (εκδ. ETRA 2014), την προηγούμενη δεκαετία πρόστιμα δισεκατομμυρίων πέσαν βροχή από τις αμερικάνικες αρχές σε...

Για τη Συρία που αντιστέκεται

Εντυπώσεις από μια αποστολή

του Γιάννη Ραχιώτη

Η Συρία αντιμετωπίζει τέσσερις τουλάχιστον εισβολές: -Του Ισλαμικού Κράτους, που εξοπλίστηκε από τα αμερικανικά όπλα του Ιρακινού στρατού και στηριζόταν μέχρι πρόσφατα από την Τουρκία. -Του μετώπου Αλ Νούσρα, συριακού παραρτήματος της Αλ Κάιντα, που για να ενταχθεί στον πολεμικό σχεδιασμό της Δύσης χωρίς επικοινωνιακά προβλήματα, δήλωσε πέρυσι τον Ιούλιο στο Al Jajeera ότι… διακόπτει τις σχέσεις με την Αλ Καϊντα και μετονομάζεται σε Τζαμπχατ Φαθ Αλ Σαμ (μέτωπο απελευθέρωσης της Συρίας). -Του SDF πρώην FSA που συγκροτήθηκε από το ΝΑΤΟ με στρατο-λόγηση από διάφορες χώρες και συμμετοχή ειδικών δυνάμεων των ΗΠΑ. Των ισλαμικών - Τουρκμενικών ομάδων που στηρίζονται από την ΝΑΤΟική Τουρκία και τα Εμιράτα. Παράγοντες της σύγκρουσης είναι ακόμη του Κουρδικό PYD που, σε αντίθεση με τις υπόλοιπες κουρδικές οργανώσεις, συνεργάζεται στενά με τον αμερικανικό στρατό και τελευταία αναπτύσσει αντισυριακή ρητορική, παρά τους μακρόχρονους στενούς δεσμούς του κουρδικού κινήματος με το Συριακό κράτος, το Ισραήλ που είναι πάντα παρόν, κυρίως με δολοφονίες στρατιωτικών ηγετών και παροχή υγειονομικής και τηλεπικοινωνιακής κάλυψης στους εισβολείς και τέλος η Τουρκία που κατέχει μικρό, αλλά κρίσιμο στρατιωτικά, τμήμα του Συριακού εδάφους. Συνολικά πάνω από 70 κράτη υπό την ηγεμονία των ΗΠΑ εμπλέκονται με διάφορους τρόπους στον πόλεμο για την κατάκτηση της Συρίας. Η κυβέρνηση υπολογίζει ότι περισσότεροι από 300.000 αλλοδαποί μαχητές πολέμησαν κατά περιόδους στο συριακό έδαφος.

Πρόσχημα για τη συγκρότηση της χρονικά πρώτης δύναμης εισβολής, του FSA, ήταν η ....

Μάχη στις ΗΠΑ, σύγκρουση στον κόσμο

του Δημήτρη Μηλάκα

Μέχρι και την εποχή Μπους (του νεότερου) η πολιτική διαμάχη στις ΗΠΑ ή­ταν δυσδιάκριτη, τουλάχιστον σε ό,τι αφορούσε τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και καθ’ όλη τη διάρκεια του Ψυ­χρού Πολέμου ο εχθρός ήταν σαφής και προσδιορισμένος. Υπ’ αυτήν την έννοια σαφείς και προσδιορισμένοι ήταν και οι στόχοι του αμερικανικού κα­τεστημένου, τους οποίους υπηρε-τούσε το πολιτικό προσωπικό, είτε των Δημοκρατικών είτε των Ρεπουμπλικανών.

Κομβικό σημείο για τη διατάραξη αυτής της αρμονίας υπήρξαν η «αμφι­σβητούμενη» νίκη του Μπους του νεότερου και ό,τι την ακολούθησε: επί­θεση στους δίδυμους πύργους, εκστρατείες στο Αφγανιστάν, κατάληψη και διάλυση του Ιράκ, κήρυξη πολέμου κατά ενός απρόσωπου εχθρού. Η υπερδύναμη, η αμερικανική αυτοκρατορία, επέδειξε την ισχύ της και ρυ­μούλκησε συμμάχους και αντιπάλους στην ατζέντα της, που είχε έναν μό­νο στόχο: τη διαιώνιση της αυτοκρατορικής αμερικανικής ισχύος.

Αυτήν ακριβώς την ατζέντα υπηρέτησε και στις δύο θητείες του ο πρόεδρος Ομπάμα. Βυθίστηκε στην κινούμενη άμμο των πολέμων και των επεμ­βάσεων παρά τις αντίθετες προεκλογικές...

Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017

Ούτε ο καιρός δεν μας ανέχεται πια...

του Δημήτρη Καζάκη

Ο φετινός χειμώνας είναι ο χειρότερος των τελευταίων χρόνων. Χιονιάς, απρόσμενο ψύχος ακόμη και στις πιο εύκρατες περιοχές της χώρας. Απ' ότι φαίνεται ακόμη κι ο καιρός της Ελλάδας αγανάκτησε με την κατάστασή μας και τερμάτισε το "μορατόριουμ" των σχετικά ήπιων χειμώνων, που είχαμε όλα τα προηγούμενα χρόνια του μνημονίου. Λες και μας λέει με τον τρόπο του ότι εξαντλήθηκε πια η υπομονή του με εμάς.

Εν τω μεταξύ φαντάζομαι ότι όλοι μας χαρήκαμε με το μεγαλείο της απανθρωπιάς και της παλιανθρωπιάς των εργολάβων της κυβέρνησης, των ΜΚΟ και των επίσημων κυκλωμάτων "αλληλεγγύης" στους ανθρώπους που έχουν σκόπιμα εγκλωβίσει στα κέντρα κράτησης. Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι, οι μισοί απ' αυτούς οικογένειες με ανήλικα παιδιά, στεγάζονται σε θερινές σκηνές της πλάκας, ή σε προκάτ φτηνής κατασκευής, όπου λείπουν τα παραθυρόφυλλα και οι πόρτες.

Ειλικρινά μου είναι αδύνατο να αντιληφθώ πώς μπορεί κανείς να δικαιολογήσει την στέγαση ανθρώπων και δη οικογενειών με ανήλικα, σε προκάτ χωρίς πόρτες και παράθυρα! Ποιός έκλεψε τις πόρτες και τα παράθυρα; Καλά, για θέρμανση δεν συζητάμε. Είναι προφανές ότι για κάθε 1 ευρώ που έχει σαν τελικό αποδέχτη τους εγκλωβισμένους πρόσφυγες και μετανάστες, οι ημέτεροι των κυκλωμάτων ΜΚΟ και αγαθοεργίας της κυβέρνησης τσέπωσαν περισσότερα από 10 ευρώ.

Κι ενώ οι χρηματοδοτήσεις εκατοντάδων ΜΚΟ που έχουν εγκατασταθεί στη χώρα μας για να κάνουν...

Την Κυριακή 22/1/2017 Ημερίδα για την Κύπρο

Το Ε.ΠΑ.Μ ανέλαβε πρωτοβουλία, σε συνεργασία με άλλους πολιτικούς φορείς, για πραγματοποίηση ημερίδας για την ανάδειξη σημαντικών πτυχών των εθνικών θεμάτων.

Ειδικά, και όσον αφορά στο Κυπριακό που κυριαρχεί στην επικαιρότητα, έχουν προσκληθεί και θα παραστούν, μεταξύ άλλων διακεκριμένων ομιλητών, πολιτικές προσωπικότητες της Κύπρου και εκπρόσωποι προσφυγικών σωματείων, οι οποίοι θα μας καταθέσουν την άποψή τους και τις βιωματικές τους εμπειρίες πάνω στο Κυπριακό ζήτημα.




Αναγκαία απάντηση στα επικριτικά σχόλια του Όθωνα Κουμαρέλλα στο βιβλίο «Μετάβαση Εθνικό Νόμισμα»

Σημείωση "ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑΣ-ΕΠΑΜ": Λάβαμε από τον Γιάννη Τόλιο την παρακάτω απαντητική επιστολή στο άρθρο βιβλιοκριτικής του Όθωνα Κουμαρέλλα στο πρόσφατο βιβλίο του κ. Τόλιου «Μετάβαση στο Εθνικό Νόμισμα, Αφετηρία εξόδου από την κρίση», την οποία δημοσιεύουμε αυτούσια.

του Γιάννη Τόλιου

Με αφορμή την έκδοση του βιβλίου μου με θέμα: «Μετάβαση στο Εθνικό Νόμισμα, Αφετηρία εξόδου από την κρίση», εκδόσεις «Ταξιδευτής» (2016), ο Όθων Κουμαρέλλας, έκανε διάφορα επικριτικά σχόλια, τα οποία δημοσιεύτηκαν στον ιστότοπο του ΕΠΑΜ, στις 23.12.16 και στα οποία θεωρώ αναγκαία, μια σχετικά σύντομη το δυνατόν, απάντηση.

Παρ’ ότι ο Όθων Κουμαρέλλας στην εισαγωγή των σχολίων του, θεωρεί «πολύ θετικό» που κυκλοφόρησε ένα ακόμα βιβλίο που συμβάλει στην ενημέρωση του κόσμου, για την αναγκαιότητα και δυνατότητα μετάβασης στο εθνικό νόμισμα και την εφαρμογή «μιας διαφορετικής πολιτικής αντίθετης από τη σημερινή», επισημαίνοντας μάλιστα τη συμβολή του συγγραφέα σε αυτό, στο τέλος του κειμένου καταλήγει ότι το βιβλίο «δεν επιτυγχάνει το στόχο του …. και δεν συμβάλει στην αποσαφήνιση θέσεων και προθέσεων».!

Ειλικρινά δεν κατανοούμε την αρχική τοποθέτηση με τον επίλογο των σχολίων. Τι από τα δύο συμβαίνει; Να υποθέσουμε ότι «εν προκειμένω» εφαρμόζει τη γνωστή μέθοδο …«ναι μεν …

Μάαστριχτ: Μια επέτειος μεταξύ γιορτής και μνημοσύνου

Η Ε.Ε. γίνεται θύμα της στρατηγικής επιτυχίας της.

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Γιορ­τή δεν το λες. Πιο πολύ προς μνη­μό­συ­νο τεί­νει. Γιορ­τή ή μνη­μό­συ­νο, το ευ­ρω­παϊ­κό ιε­ρα­τείο επι­χει­ρεί να προ­σεγ­γί­σει δι­θυ­ραμ­βι­κά τη «στρογ­γυ­λή» επέ­τειο των 25 χρό­νων από τη Συν­θή­κη του Μά­α­στρι­χτ. Και μά­λι­στα με δυο ημε­ρο­μη­νί­ες ανα­φο­ράς: την 9η Δε­κεμ­βρί­ου 1991, οπότε η Συν­θή­κη εγκρί­θη­κε από τη Σύ­νο­δο Κο­ρυ­φής των 12 μελών της τότε ΕΟΚ, και την 7η Φε­βρουα­ρί­ου 1992, οπότε υπο­γρά­φτη­κε. Ωστό­σο, η πραγ­μα­τι­κή ημε­ρο­μη­νία γέν­νη­σης της Ε.Ε. που δια­δέ­χθη­κε την ΕΟΚ είναι η 1η Νο­εμ­βρί­ου 1993, οπότε τέ­θη­κε σε ισχύ. Είχε με­σο­λα­βή­σει ένα δη­μο­ψή­φι­σμα στη Δανία που την απέρ­ρι­ψε και μια μακρά δια­πραγ­μά­τευ­ση «εξαι­ρέ­σε­ων» από τη Συν­θή­κη, της Δα­νί­ας και πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο της Βρε­τα­νί­ας. Αλλά, οι «τε­λε­τάρ­χες» της Ε.Ε. δεν θέ­λουν να συν­δέ­ο­νται οι χρυ­σές επέ­τειοι της Ε.Ε. με απε­χθή συμ­βά­ντα, δη­μο­ψη­φί­σμα­τα και λαϊ­κές ετυ­μη­γο­ρί­ες – κατά κα­νό­να αρ­νη­τι­κές για το ευ­ρω­παϊ­κό σχέ­διο.

Οφεί­λου­με να ομο­λο­γή­σου­με ότι στα προ­ε­όρ­τια της επε­τεί­ου στην ολ­λαν­δι­κή πό­λη-γε­νέ­τει­ρα της Ε.Ε, στο Μά­α­στρι­χτ, στις 9 Δε­κεμ­βρί­ου, ου­δείς από τους εκ­προ­σώ­πους της ευ­ρω­παϊ­κής ηγε­σί­ας που μί­λη­σαν (Γιούν­κερ, Τί­μερ­μανς, Ντάι­σε­μπλουμ, Σουλτς) σε μικρά ακα­δη­μαϊ­κά ακρο­α­τή­ρια χρη­σι­μο­ποί­η­σε πα­νη­γυ­ρι­κούς τό­νους. Με δε­δο­μέ­νο ότι ύστε­ρα από 25 χρό­νια με­τε­ξέ­λι­ξης της «κοι­νής αγο­ράς» (ΕΟΚ) σε «Ένωση» αυτή βρί­σκε­ται πλη­σιέ­στε­ρα στην απο­σύν­θε­ση παρά στην ολο­κλή­ρω­ση, προ­τί­μη­σαν....

Όσο πιο βλάκας είναι ο εξαπατημένος τόσο πιο άπληστος γίνεται ο απατεώνας

του mitsos175

"Σε περίπτωση που δεν καταλήξουμε σε μια επιτυχημένη δεύτερη αξιολόγηση και σε περί-πτωση που το ΔΝΤ εφαρμόσει τις συνέπειες που απορρέουν από αυτό, τότε το τρέχον πρό-γραμμα θα είναι παρωχημένο. Το πρόγραμμα συμφωνήθηκε μόνο με την προσδοκία ότι θα συμμετάσχει το ΔΝΤ... Αν το πρόγραμμα κατα-στεί παρωχημένο, τότε θα έχουμε μια κατάσταση κατά την οποία κάποιος θα πρέπει να δημι-ουργήσει κάτι νέο. Δεν θα το συνιστούσα στην ελληνική κυβέρνηση. Αλλά εγώ θα ήμουν εντελώς χαλαρός. Η γερμανική ομοσπονδιακή βουλή θα πρέπει πρώτα να συζητήσει και να συμφωνήσει σχετικά με την έγκριση ή μη της διαπραγμάτευσης ενός νέου προγράμματος".

Τα παραπάνω είπε ο μέγας δήμιος των SS, Γερμανός υπουργός Οικονομικών της ΕΕ Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, χαϊδευτικά Αδόλφος. Αναρωτιέμαι τι χρειάζεται η Ελληνική βουλή όταν υπάρχει η Γερμανική, που παίρνει αποφάσεις και για μας;

Φυσικά o SSόιμπλε είναι τελείως χαλαρός, θα έλεγα μάλιστα έχει ξεσαλώσει. Εμείς πάλι είμαστε...

Ο χρόνος του χρόνου, και του χρόνου(;)

Ο χρόνος του χρόνου, και του χρόνου(;)
του Στάθη
Σε είπανε τεμπέλη και σου φάγανε τα λεφτά από τα ασφαλιστικά ταμεία. Ουδείς ποτέ τιμωρήθηκε για αυτό. Είδες γύρω σου να προκόβουν τα κομματόσκυλα και οι γαζήδες της ήσσονος προσπάθειας, χωρίς να μπορείς να κάνεις τίποτα για αυτό. Αν άνοιγες το στόμα σου, σε έλεγαν γραφικό κι αν έσφιγγες τη γροθιά σου, φρόντιζαν να σου κόψουν το χέρι. Και συχνά το μαχαίρι το κρατούσαν οι σύντροφοί σου.
Για το χρηματιστήριο ουδείς τιμωρήθηκε, για τους Ολυμπιακούς ουδέποτε έγινε λογαριασμός. Συνήθισες. Aφησες τα ντόμπερμαν της διαπλοκής να σου τρώνε το μυαλό κάθε βράδυ στις οχτώ. «Τι να κάνουμε;» έλεγες. Ετσι δουλεύει το σύστημα. Μίζες, εξοπλιστικά, Ζήμενς, λαμόγια, αεριτζήδες, νταβατζήδες - αυτοί ήταν οι στυλοβάτες ευμάρειας μέσα στην οποίαν βυθιζόταν η «ισχυρά Ελλάς».
Συνένοχοι: καλλιτέχνες, διανοούμενοι και δημοσιογράφοι κι εσύ μόνος σου να....

Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2017

Μνημόνια και Μινεσότα

Μια τραγική είδηση και κάποιες αναλογίες περί προσευχών και άλλων τινών

του Διονύση Ελευθεράτου

Έκπληξη, θλίψη και οργή προκάλεσε η είδηση που κατέφθασε προ ολίγων ημερών από τη Μινεσότα: Ένα ζευγάρι άφησε το ηλικίας επτά ετών υιοθετημένο παιδί του να πεθάνει από οξεία σηψαιμία, πιστεύοντας (;) ότι την παγκρεατίτιδα θα την εξάλειφαν οι προσευ-χές και όχι η ιατρική φροντίδα και θεραπεία…

Οι ανεκδιήγητοι γονείς, επειδή έβλεπαν αγχωμένο τον μικρό Σεθ Τζόνσον, του χορηγούσαν σκευάσματα δικής τους (!) έμπνευσης. Όταν αυτός ξεψυχούσε, αυτοί βρίσκονταν μακριά, σε κάποιο γάμο. Πίστευαν, βλέπετε, ότι η παρουσία του άλλου, μεγαλύτερου παιδιού τους στο σπίτι θα ήταν επαρκής για την ασφάλεια του Σεθ. Όσο για την υγεία του, αυτή -είπαμε- υποτίθεται ότι θα την επανέφεραν οι προσευχές τους…

Λογικά, στο άκουσμα ή την ανάγνωση μιας τέτοιας είδησης το αυθόρμητο σχόλιο είναι «διάβολε, δεν μπορεί να συμβαίνουν αυτά». Κι όμως… Όχι μόνο συμβαίνουν, αλλά βρίσκουν και αναλογίες στη σφαίρα της πολιτικής και της οικονομίας. «Συνοψίζουν» αντιλήψεις και επιλογές, που απειλούν ολόκληρες κοινωνίες. Όπως την ελληνική, λόγου χάρη…

Αλήθεια, φαντάζει πολύ διαφορετική από τη συμπεριφορά των γονέων του Σεθ η αντίστοιχη της....

Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2017

Οι Τράπεζες, η Καθημερινή και ο Σκάϊ

του Σπύρου Στάλια*

Όλοι ακούμε από την τηλεόραση αλλά και διαβάζουμε συνεχώς σε έγκριτες και έγκυρες εφημερίδες, ότι οι Τράπεζες αδυνατούν να δανείσουν, επειδή οι πολίτες, λόγω της κατάστασης, έχουν «σηκώσει» τις καταθέσεις τους, και ότι κατατίθεται αμέσως αποσύρεται, σε μεγάλο ποσοστό, από τους κατόχους των λογαριασμών.

Έτσι οι τράπεζες πάσχουν από ρευστότητα. Πώς να δώσουν δάνεια;

Περιμένουν με αγωνία να εφαρμοστεί και στη χώρα μας η ποσοτική χαλάρωση του κύριου Ντράγκι και έτσι πάλι οι τράπεζες να ανοίξουν τις πιστωτικές κάνουλες στους επενδυτές.

Πρωταθλητές σε αυτή την είδους πληροφόρηση, είναι η ναυαρχίδα του νεοφιλελευθερισμού στη χώρα μας, η εφημερίδα ‘Καθημερινή’ και ο ΣΚΑΪ, ο έτερος Καππαδόκης στο χώρο των μήντια.

Ας δούμε τι ακριβώς ισχυρίζονται οι πολιτικοί και οικονομικοί συντάκτες των μέσων αυτών αλλά και άλλων νεοφιλελευθέρων μέσων.

Με εντολή της Τράπεζας Ελλάδος, η κάθε τράπεζα υποχρεούται από κάθε κατάθεση 1 ευρώ να παρακρατά, ας πούμε, 0,10 ευρώ, ή 10% του 1 ευρώ ως υποχρεωτικό κλασματικό αποθεματικό. Αν τώρα διαιρέσουμε το 1 ευρώ με το 0,10, έχουμε τον λεγόμενο πολλαπλασιαστή χρήματος m, που...

Οι αυτοεκπληρούμενες προφητείες του ταλαντούχου κ. Σόιμπλε

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Μ’ ένα σμπάρο δύο τουλάχιστον- τρυγόνια πέτυχε ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, στην πρώτη εφ’ όλης της ύλης δημόσια τοποθέτηση της νέας χρονιάς. Κι απέδειξε για πολλοστή φορά ότι η συμπεριφορά της βαθιάς γερμανικής ελίτ που εκφράζει έχει στρατηγικό βάθος, συνοχή και συνέπεια. Είτε ασχολείται με το «επιμέρους» θέμα της δεύτερης αξιολόγησης, είτε με το μέλλον της ευρωζώνης ως σύνολο.

Στην πολύκροτη συνέντευξή του στη Suddeutsche Zeitung ο Β. Σόιμπλε επανέφερε δυο αγαπημένα θέματά του: Το πρόγραμμα της ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ και την ολοκλήρωση της Ευρωζώνης από «ένωση των θεσμών» σε «ένωση των κανόνων». Οι παρεμβάσεις του και στα δυο θέματα μπορούν να χαρακτηριστούν αυτοεκπληρούμενες προφητείες, μιας και έχει αποδειχθεί ότι, τουλάχιστον στα χρόνια μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση, σπάνια οι τελικές αποφάσεις των ηγετών της Ε.Ε. και της Ευρωζώνης αποκλίνουν από το γερμανικό σχέδιο. Ας δούμε τις παρεμβάσεις αυτές.

Πρώτος στόχος η ΕΚΤ και το QE της

Πρώτα, ο κ. Σόιμπλε άρπαξε την ευκαιρία να ζητήσει τον τερματισμό του προγράμματος νομισματικής επέκτασης (QE) που ακολουθεί από τον Μάρτιο του 2015 η ΕΚΤ, έχοντας διαθέσει μέχρι....

Πόσο μακράν κείται η Κύπρος;

του Δημήτρη Καζάκη

Μετά από μια "συγκρατημένα επιτυχή" συνδιάσκεψη για το Κυπριακό στη Γενεύη, όπως μας διαβεβαίωσε η ηγεσία Ελλάδας και Κύπρου, το όλο ζήτημα παραπέμφθηκε στα "τεχνικά κλιμάκια". Θα μου πείτε, τι μας ενδιαφέρει εμάς; Η Κύπρος κείται μακράν, έλεγε ο "εθνάρχης" Καραμανλής την εποχή που ο τουρκικός Αττίλας αλώνιζε στην Κύπρο με τις πλάτες του ΝΑΤΟ, αλλά και της δικής του κυβέρ-νησης.

Από τότε ο ελληνικός λαός έπρεπε να πειστεί ότι η Κύπρος δεν τον αφορά άμεσα. Άλλο Ελλάδα κι άλλο Κύπρος. Άλλο οι Έλληνες κι άλλο οι Κύπριοι. Άλλωστε οι μεγάλοι προστάτες μας, οι Βρετανοί, το είχαν εξιχνιάσει το όλο θέμα από πολύ νωρίς. Οι Κύπριοι μπορεί να είναι ελληνόφωνοι και Ορθόδοξοι στη συντριπτική τους πλειοψηφία, αλλά "ανθρωπολογικώς" δεν είναι Έλληνες. Έτσι είχε αποφανθεί η αποικιοκρατική τους "επιστήμη" κι αυτό δίδασκαν στα μαθητόπουλα της Κύπρου.

"Ο πληθυσμός της νήσου Κύπρος είναι Κύπριοι διαφορετικής φυλής [απ' ότι οι Έλληνες]," διαβε-βαίωναν οι εκπρόσωποι της βρετανικής αποικιοκρατίας τη Βουλή των Κοινοτήτων στις 15 Νοεμβρίου 1920. Λίγα χρόνια αργότερα επέβαλαν το πρώτο αποικιακό Σύνταγμα του 1925 στην Κύπρο που για πρώτη φορά επίσημα διαχώριζε τις δυο κοινότητες.

Βλέπετε, οι Κύπριοι στη συντριπτική τους πλειοψηφία δεν πείστηκαν ποτέ ότι είναι διαφορετικής...

Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2017

Ο μύθος του «ισχυρού» ευρώ...

του Όθωνα Κουμαρέλλα*

Ας δούμε την αξία του ευρώ σε σχέση με τον Δείκτη Τιμών Καταναλωτή (ΔΤΚ). Δηλαδή, τι μπορούσε να αγοράσει κάποιος με 100 ευρώ (ή έστω 1 ευρώ) μια κάποια χρονική στιγμή στο παρελθόν, αρχής γενομένης από το 2002, χρονιά που εισήλθαμε με χορούς και πανηγύρια στη νομισματική ένωση, θα διαπιστώσουμε «εκπληκτικά» πράγματα σε σχέση με τι μπορεί ο ίδιος σήμερα να αγοράζει με το ίδιο ποσό. Διότι έτσι προσεγγίζεται η αγοραστική δύναμη της νομισματικής μονάδας και η μεταβολή της στο χρόνο.


Υπάρχει λοιπόν ένας πίνακας στην ΕΛΣΤΑΤ σε excel -ο 2ος στη χρονοσειρά-

(http://www.statistics.gr/statistics/-/publication/DKT87/-), που δείχνει τη μεταβολή αυτής της αγοραστικής ικανότητας (αξίας, ή δύναμης) μιας νομισματικής μονάδας, με έτος αναφοράς (βάσης) ΔΤΚ το 2009 και αρχής γενομένης το 1959 (με δραχμή).

Αν και τα στοιχεία για πριν το 2002 έχουν πλέον ιστορική αξία, και γι' αυτό για λόγους οικονομίας χώρου απαλείφθηκαν από την παράπλευ-ρη εικόνα, ο πίνακας παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον από τη στιγμή που μπήκαμε στο ευρώ το 2002.

Στον πίνακα λοιπόν αυτό βλέπουμε, ότι η αξία του ευρώ σε σχέση με τον επίσημο ΔΤΚ έχασε από το 2002 μέχρι σήμερα το 30,42% της αξίας του. Δηλαδή το 2002 μπορούσαμε να αγοράζουμε τουλάχιστον 30,42% περισσότερα προϊόντα με κάθε ευρώ που είχαμε στην τσέπη μας, απ’ ό,τι αγοράζουμε σήμερα. Μάλιστα το μεγαλύτερο μέρος της αξίας του το ευρώ το έχασε στην πρώτη 7ετία 2002-2009 ένταξής μας στην ΟΝΕ, όπου οι απώλειες ανήλθαν στο 25% της αγοραστικής δύναμης...