Παρασκευή, 11 Αυγούστου 2017

ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ

Του Μιχάλη Νικήτα

’’Μισώ τους αδιάφορους’’ Είναι μία φράση από ένα κείμενο του Αντόνιο Γκράμσι που γράφτηκε στα 1917 με τίτλο ’’Μισώ τους αδιάφορους’’ και λέει:

«Η αδιαφορία είναι αβουλία, είναι παρασιτισμός, είναι δειλία, δεν είναι ζωή. Γι’ αυτό μισώ τους αδιάφορους.» Η αδιαφορία σας δεν «είναι ζωή», όπως λέει ο Γκράμσι, είναι «παρασιτισμός». Το 1917 όταν ο Γκράμσι έγραφε αυτό το κείμενο στο Τορίνο που διέμενε, επικρατούσε αυτό το κλίμα της αδιαφορίας, που τον θύμωσε και έγραψε το κείμενο αυτό. Η έλλειψη όμως του ψωμιού έκανε χιλιάδες κόσμου να ξεχυθούν στους δρόμους με αποτέλεσμα την βίαια καταστολή και την δολοφονία ανθρώπων.

Μην απορήσετε λοιπόν εάν σας περικυκλώσουν ομάδες πολιτών που ήδη αυτοοργανώνονται. Ο θυμός που διακατέχει αυτή τη στιγμή την κοινωνία δεν γνωρίζω που θα ξεσπάσει. Είμαστε υπό κατοχή, τελεία και παύλα.

Η πολιτική εκβιασμών δεν έχει τέλος από Βερολίνο - Βρυξέλλες

Του Απόστολου Ρόσσιου 

“Παρά τις όποιες ελλείψεις, η κατάσταση πλέον έχει αλλάξει. Αυτό το αναγνωρίζει ο καθένας. Η Ελλάδα μπορεί, λοιπόν, πραγματικά να ελπίζει σε μια νέα εποχή μετά τη λήξη του τρέχοντος προγράμματος. (Δηλαδή του παρόντος μνημονίου). Χρειάζεται νηφαλιότητα, σοβαρότητα, σωστός σχεδιασμός”. Αυτή θα είναι στο εξής, η μόνιμη επωδός, ειδικά από τα κέντρα Βρυξελλών και Βερολίνου. Και βεβαίως αυτά μεταφέρονται πλέον και από τα εγχώρια ΜΜΕ για λαϊκή κατανάλωση.

Για παράδειγμα ένα άρθρο στο ΑΠΕ το οποίο προωθήθηκε ευρέως, (από ξένο θεσμικό!) αναλύει την μελλοντική πορεία της Ελλάδας. Και λέει μεταξύ άλλων, δημιουργώντας παράλληλα και το απαραίτητο κλίμα: “Μπορεί η Ελλάδα να μην χρειαστεί ένα τέταρτο πρόγραμμα ή μια προληπτική γραμμή στήριξης μετά τη λήξη του τρέχοντος προγράμματος το καλοκαίρι του 2018; Ναι. Υπό πολύ συγκεκριμένες προϋποθέσεις: Να έχει πρώτον, προηγηθεί μια διευθέτηση του χρέους από τους εταίρους μας με τρόπο που να διασφαλίζεται η βιωσιμότητά του όπως ζητούν η κυβέρνηση και οι θεσμοί (κυρίως το ΔΝΤ και η ΕΚΤ)”.

Με ψύχραιμη ματιά: Τι ακριβώς συμβαίνει με τη Β. Κορέα;

Του Δημήτρη Κυπριώτη

Η αντιπαράθεση ΗΠΑ και Β. Κορέας είναι μια πολύ παλιά ιστορία που ανάγεται στη διαίρεση της χερσονήσου σε αμερικανικό προτεκτοράτο(Νότιος Κορέα)και κινεζική σφαίρα επιρροής (Β.Κορέα). Οι αντιπαραθέσεις αυτές είναι συνεχόμενες όλα αυτά τα χρόνια και έχουν περάσει από διάφορες φάσεις κρίσεων.

Η κρίση όμως που εξελίσσεται  μεταξύ των δύο χωρών  τον τελευταίο καιρό, ξεπερνάει τις συνηθισμένες αντιπαραθέσεις, αφού φαίνεται ότι είμαστε πολύ κοντά στο να κινδυνεύσουμε να ζήσουμε σκηνές πολέμου και μάλιστα με απρόβλεπτες διαστάσεις, λόγω των αναπόδεικτων απειλών χρήσεως πυρηνικών βομβών εκ μέρους της Β. Κορέας

Όμως για να έχουμε μια ξεκάθαρη εικόνα, για το τι ακριβώς συμβαίνει στην περιοχή, πρέπει να πάρουμε το νήμα αυτής της ιστορίας από την αρχή.

Πέμπτη, 10 Αυγούστου 2017

Συμφώνησαν ΕΒΟΛ – Lidl παρά τις αντιδράσεις

Δελτίο Τύπου

Στη διάρκεια της συνάντησης της 29ης Ιουλίου μεταξύ των διοικήσεων του Αγροτικού Συνεταιρισμού Βόλου – ΕΒΟΛ και της Lidl Ελλάς, παρά την εκπεφρασμένη αντίδραση του αγροτικού κόσμου της περιοχής, συμφωνήθηκε μια κοινά αποδεκτή πρόταση συνέχισης της συνεργασίας.

Η πρόταση αυτή τέθηκε υπόψη της Συντονιστικής Επιτροπής των αγροτών και των κτηνοτρόφων του Θεσσαλικού χώρου και εγκρίθηκε ομόφωνα. Σύμφωνα με το σχετικό ανακοινωθέν, «η συνέχιση της συνεργασίας ανάμεσα στον Αγροτικό Συνεταιρισμό Βόλου και της Lidl Ελλάς αναμένεται να έχει θετική προοπτική και εκ των πραγμάτων αμοιβαία οφέλη».

Για τη λεγόμενη «αναθεώρηση» του Συντάγματος

Του Φώτη-Σπυρίδωνα Μαζαράκη

Το Σύνταγμα, νομοτεχνικά, είναι ένα συνοπτικό κείμενο Θέσεων και Αρχών. Περιέχει τους βασικούς κανόνες που ρυθμίζουν την κοινωνική συμβίωση, αλλά και τους όρους για τη διεκδίκηση και την άσκηση της δημόσιας εξουσίας. Πρόκειται για το αποτέλεσμα ενός πλαισίου που διαμορφώνεται από την ιστορική αντιπαλότητα συγκρουόμενων κοινωνικών δυνάμεων.

Από αυτήν την έποψη, το Σύνταγμα είναι η νομική απεικόνιση αυτού του συσχετισμού. Πρόκειται για μια συνθήκη ειρήνης μεταξύ εμπολέμων και των συμμάχων τους. Οι εκτιμήσεις για την έκταση και τη βεβαιότητα της νίκης, για την ισχύ και το απόθεμα δυνάμεων του καθενός, διαμορφώνουν και το περιεχόμενο των όρων της ειρήνης. Αν οι αξιολογήσεις είναι σαθρές ή οι όροι δυσβάστακτοι για κάποια πλευρά, θα πρόκειται, τελικά, για σύντομη ανακωχή. Το ιστορικό αίτιο μπορείς να το ξεγελάσεις, δεν μπορείς όμως να το εξαφανίσεις, όσους μάγους κι αν φωνάξεις σε βοήθεια.

Κακού κόρακος κακόν ωόν

Του Μιχάλη Νικήτα

 Στην αρχαία Αθήνα, κατά τον 5ο αιώνα, υπήρχαν φιλόσοφοι ρήτορες και δημαγωγοί.

Η λέξη φιλοσοφία, που σημαίνει «αγάπη για τη σοφία, επιδίωξη της σοφίας», εμφανίζεται την εποχή του Πλάτωνα, στις αρχές του 4ου αιώνα, γίνεται προσπάθεια να καθοριστεί η ακριβής σημασία και το εύρος της εφαρμογής της.

Ο Αριστοτέλης θα αποδώσει τον τίτλο των πρώτων φιλοσόφων σε τρεις στοχαστές από τη Μίλητο, στον Θαλή, στον Αναξίμανδρο και στον Αναξιμένη, και έκτοτε θα τον ακολουθήσουν όλοι οι ιστορικοί της φιλοσοφίας.

Από τον Θεόφραστο, τον μαθητή του Αριστοτέλη, ξεκινά και η διαδεδομένη στον αρχαίο κόσμο πεποίθηση ότι οι τρεις Μιλήσιοι φιλόσοφοι, συνδέονται ο ένας με τον άλλο με σχέση μαθητείας. Ο Αναξίμανδρος υπήρξε μαθητής του Θαλή και ο Αναξιμένης μαθητής του Αναξίμανδρου.

Τετάρτη, 9 Αυγούστου 2017

Ο εικονικός κόσμος των social media και η μεγάλη παγίδα που κρύβουν

 Του Στέλιου Καραμανώλη

«Η διαφορά ανάμεσα σε ένα δίκτυο και μια κοινότητα είναι ότι σε μια κοινότητα ανήκεις ενώ ένα δίκτυο ανήκει σε σένα. Αισθάνεσαι ότι έχεις τον έλεγχο. Μπορείς να προσθέσεις φίλους, αν το θέλεις, μπορείς να τους διαγράψεις. Έχεις τον έλεγχο των σημαντικών ανθρώπων με τους οποίους θα συνδέεσαι.

Ως αποτέλεσμα, οι άνθρωποι νιώθουν λίγο καλύτερα, γιατί η μοναξιά, η εγκατάλειψη, είναι ο μεγάλος φόβος της ατομιστικής μας εποχής. Είναι όμως τόσο εύκολο να προσθέσεις ή να αφαιρέσεις φίλους στο Internet, που οι άνθρωποι δεν μαθαίνουν ποτέ τις πραγματικές κοινωνικές δεξιότητες που χρειάζεσαι όταν βγαίνεις στον δρόμο, όταν πηγαίνεις στη δουλειά σου, όταν βρίσκεσαι με διάφορους ανθρώπους με τους οποίους θα χρειαστεί να έχεις μια εύλογη αλληλεπίδραση.

Στέγνωσε από ρευστό η Αγορά και η κυβέρνηση θριαμβολογεί πάνω στα αποκαΐδια. Ο ελληνικός λαός ΜΠΟΡΕΙ να δώσει τη λύση για την ανατροπή και την αλλαγή

 Του Δημήτρη Κυπριώτη

Δεν είναι βέβαια και η πρώτη είδηση αυτή για την αγορά, αφού από την έναρξη της κρίσης 2008-9 και κάθε χρόνο μετά, τα πράγματα γίνονται χειρότερα όλο και περισσότερο.

Οι μνημονιακές κυβερνήσεις, η μία μετά την άλλη, δεν έκαναν και δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να τροφοδοτούν με φρούδες ελπίδες την αγορά και τον κόσμο. Και το δούλεμα  συνεχίζεται, άσχετα με το τι πραγματικά συμβαίνει στη ζωή των Ελλήνων.

Ο λαός πάντα θυμόσοφος όμως,  μιλάει με τη γλώσσα της  αλήθειας και του ρεαλισμού. «Έλλειψη χρημάτων, παύση εργασίας και  στάση εμπορίου». Την εποχή όμως των δανειακών συμβάσεων και των μνημονίων που τις ακολούθησαν, τα πράγματα δεν είναι καθόλου απλά, έχουν σφίξει για τα καλά, ενώ  η δαμόκλειος σπάθη της Εφορίας, των Ταμείων,  της ΔΕΗ, των Τραπεζών, κρέμεται ανά πάσα στιγμή πάνω από τα κεφάλια εμπόρων, μικροεπιχειρηματιών, νοικοκυριών  και πάει λέγοντας.

Δευτέρα, 7 Αυγούστου 2017

Βάλθηκαν να μας τρελάνουν; Αν τους αφήσουμε για πολύ ακόμη, ίσως το μπορέσουν

 Του Δημήτρη Κυπριώτη

Τελικά έχουν δίκιο όλοι αυτοί που λένε ότι, αυτή η κυβέρνηση κάνει το μαύρο άσπρο και έχει αναγάγει το ψέμα σε επιστήμη. Όχι δηλαδή ότι  οι άλλοι που προηγήθηκαν ήταν καλλίτεροι.  Το ίδιο ακριβώς ήτανε  και αυτοί, αλλά πως να το κάνουμε οι Συριζαίοι έλεγαν και συνεχίζουν ξεδιάντροπα να δηλώνουν, ότι παλεύουν  για το σοσιαλισμό πανάθεμα τους.

Οι άνθρωποι ξέρουν και κάνουν θαύματα, δεν εξηγείται διαφορετικά η λογική να παράγουν συνεχώς και μόνιμα πλεόνασμα το οικονομικό επιτελείο αυτής της κυβέρνησης και μάλιστα να το διαλαλούν και να το διαφημίζουν κάθε λίγο και λιγάκι.

Βέβαια  με τον τρόπο που υπολογίζουν το …περίσσευμα το αποτέλεσμα είναι δεδομένο. Δεν πληρώνουν ληξιπρόθεσμα χρέη και ..καθάρισαν. Έτσι λοιπόν από εκεί που είχαν στόχο για πρωτογενές πλεόνασμα 431 εκατ. ευρώ, οι «μάγκες» καθάρισαν για  την τρύπα του χρέους 1,93 δισ. ευρώ! Μήπως είπατε τίποτα;

“Κατεχόμενη χώρα η Ελλάδα από μια συμμορία αδίστακτων κερδοσκόπων”

Του Χρήστου Καπούτση

Μια  από τις χειρότερες μορφές καταστροφής  (ανθρωπιστικής και Εθνικής) βιώνει ο ελληνικός Λαός, λόγω των Μνημονίων, των υποταγμένων Κυβερνήσεων και της αναλγησίας των αδίστακτων κερδοσκόπων θεσμικών δανειστών και εταίρων μας, σε πλήρη σύμπλευση με την ΤΡΟΙΚΑ εσωτερικού (ΣΕΒ, καναλάρχες, φοροαπατεώνες επιχειρηματίες και αδρά αμειβόμενοι συστημικοί Καθηγητές και Δημοσιογράφοι).

Όμως, κανένα έγκλημα σε βάρος του Λαού και του Έθνους δεν παραγράφεται. Τι έγινε όμως  πως φθάσαμε ως εδώ;  Μια απορία, που θα πρέπει,  εν καιρώ τω δέοντι, να αποσαφηνιστεί πλήρως! Αν ο Α. Γεωργίου της ΕΛΣΤΑΤ έχει δίκιο και το έλλειμμα το 2009 ήταν 15,2% του ΑΕΠ, τότε η Κυβέρνηση Κ. Καραμανλή (με ΥΠ.ΟΙΚ. τους  Γ.Αλογοσκούφη και Γ.  Παπαθανασίου) έριξε την οικονομία στα βράχια!

Η απόλυτη κατάρρευση των συντάξεων στα 620 ευρώ μεικτά

Του Δημήτρη Κυπριώτη

Σύμφωνα με το Ενιαίο Δίκτυο Συνταξιούχων 8 τους 10 συνταξιούχους δεν έχουν ούτε να πληρώσουν τα φάρμακά τους και τους λογαριασμούς ηλεκτρικού και τηλεφώνου.

Μόνον το 20% είναι σε θέση να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις, όμως τα  πράγματα  προοιωνίζονται τραγικά καθώς υπολογίζεται πως το 2019 θα χάσουν έως τρεις συντάξεις ετησίως ( εφαρμογή των ψηφισθέντων) ενώ το 2021 η μέση κύρια σύνταξη από τα 722 ευρώ θα πέσει στα 620 ευρώ μεικτά, δηλαδή 540 ευρώ καθαρά.

Σήμερα περίπου ενάμισι εκατ. συνταξιούχοι με εισόδημα 4.500 ευρώ τον χρόνο βουλιάζουν στη φτώχεια, ενώ συνταξιούχοι θα χάσουν συνολικά (και με τις νέες περικοπές το 2019 και μείωση του αφορολογήτου) περίπου 70% των εισοδημάτων τους.

Δευτέρα, 12 Ιουνίου 2017

Για να μην παραδώσουμε τις κοινωνίες στην κόλαση του δρομολογούμενου Ευρωπαϊκού Βισύ

Αν δεν θέλουμε να δούμε να αναβιώνει το τέρας της Ευρώπης του Βισύ, οφείλουμε να μην επιτρέψουμε να κατασκευάζονται οι μελλοντικοί Φιλίπ Πεταίν, πρόθυμοι να εξαργυρώσουν τις προσδοκίες των λαών σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες...

του Κ. Κυριακόπουλου

Οι βουλευτικές εκλογές στη Γαλλία, ένα περίπου μήνα μετά τις προεδρικές εκλογές, προσφέρονται για πολλαπλές αναγνώσεις, αλλά πρωτίστως για χρήσιμα συμπεράσματα, πέρα και πίσω από την αποτύπωση των αριθμών.

Πρώτον γιατί διεξάγονται σε μια χώρα, που θα κληθεί αντικειμενικά να παίξει το δικό της ιδιαίτερο και σε κάθε περίπτωση καθοριστικό ρόλο, στις "ανατρεπτικές" διεργασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη στην Ευρώπη, και απειλούν να την μετατρέψουν σε μια απέραντη "Ευρώπη του Βισύ".

Δεύτερον γιατί αυτές οι διεργασίες, προϋποθέτουν και πολιτικές δυνάμεις αφομοιώσιμες, αλλά κυρίως κοινωνίες σε απόλυτη παράλυση, με πρώτο ανακυκλώσιμο υλικό την ίδια τη συνείδηση των πολιτών τους.

Τρίτον γιατί στη βάση των παραπάνω δυό, γι ακόμη μια φορά αποδεικνύεται, πως το σύστημα, οι διαδικασίες της αναπαραγωγής του, και οι συνεκτικοί του μηχανισμοί, έχουν τη δυνατότητα να...

Κυριακή, 11 Ιουνίου 2017

Κατόρθωσαν να γίνει ασθενής και ο άνθρωπος!

του Δημήτρη Κυπριώτη

Αν κάποιος κάνει την ερώτηση, «ποιον θεωρείτε επιτυχημένο άνθρωπο στις μέρες μας»; είναι σίγουρο ότι θα προκαλούσε έναν έντονο προβληματισμό. Και αυτός ο προβληματισμός θα οφείλεται στο γεγονός ότι έχει επέλθει μια μετατόπιση των κριτηρίων αξιολόγησης του ανθρώπου. Σήμερα οι υλικές αξίες, αν αυτές μπορούν να θεωρηθούν αξίες, έχουν υπερφαλαγγίσει τις ηθικές.

Σε μια κοινωνία που η κοινωνική άνοδος, η επικράτηση, η προβολή και η ευμάρεια μπορούν να κατακτηθούν με αθέμιτους, άνομους, ή με πλάγιους τρόπους και οι αντιστάσεις απέναντι στα φαινόμενα αυτά έχουν αμβλυνθεί, τότε έχει επιβληθεί σαν εντελώς φυσιολογική, μια απαράδεκτη κατάσταση που κυριαρχεί η αναξιοκρατική ανέλιξη. Στην ουσία δηλαδή, έχουμε μια πλήρη ανατροπή των παραδοσιακών αρχών και αξιών, από την επικράτηση των αναξιοκρατικών μεθοδεύσεων.

Η πολιτική, η Δικαιοσύνη, η Παιδεία, η Οικονομία, η Τοπική Αυτοδιοίκηση και γενικότερα η Κρατική μηχανή, όπως και πολλοί άλλοι τομείς της δημόσιας ζωής έχουν γίνει ένας «χυλός» και ασθενούν βαριά. Σε αυτό το περιβάλλον στην κατάσταση του συνεχούς ασθενή είναι και ο άνθρωπος και όλοι και όλα μαζί, βρίσκονται σε συνεχή υποχώρηση.

Για αυτό στο ερώτημα «Τι χρειάζεται να γίνει στις μέρες που ζούμε»; μπορούμε πολύ απλά να...

4 χρόνια! Για να μην ξεχάσουμε.

του Θ. Συμβουλόπουλου

Για να θυμόμαστε, ότι κανείς άλλος δεν ξανάνοιξε την ΕΡΤ, εκτός από τον αγώνα, την συμμετοχή, την αυταπάρνηση και την επιμονή όσων δεν αποδέχθηκαν ποτέ ότι το μαύρο, είναι πλέον μη αναστρέψιμο. Κι αυτοί δεν ήταν άλλοι από τους εργαζόμενους και τους ενεργούς συμπαραστάτες συμπολίτες τους, που για κοινούς λόγους αποφάσισαν να στηρίξουν αυτή την επιλογή.

4 χρόνια για να μην ξεχάσουμε και να μπορούμε σήμερα να διακρίνουμε, ότι το μαύρο δεν ηττήθηκε. Είναι εδώ με νέους όρους και δεν αφορά μόνο την ΕΡΤ. Είναι μαύρο στις ζωές, στα εργασιακά και συλλογικά δικαιώματα, μαύρο στους νέους ανθρώπους και στα γηρατειά, στην πρόνοια, στη δικαιοσύνη, στον πολιτισμό, στις ίδιες τις παραγωγικές ανθρώπινες σχέσεις. Το μαύρο που εμφανίζεται όταν αφαιρείς από μια κοινωνία, το δικαίωμα στο μέλλον της. Και η ΕΡΤ είναι μέρος της κοινωνίας.

4 χρόνια για να μην ξεχάσουμε, ότι ο αγώνας για την ΕΡΤ, ακόμα κι αν κάποιοι μας δεν το καταλάβαμε, απηχούσε και απηχεί την βαθιά ανάγκη αυτού του λαού να ξεμπερδέψει με κάθε καθεστώς που του επιβάλλει το μαύρο στην ζωή του. Ένα αίτημα που τον Ιούνιο του 2013 τέθηκε αυθόρμητα από τις μάζες του κόσμου στο ραδιομέγαρο, και μοιραία θα επανατεθεί από την ίδια την κοινωνία, ελπίζω πιο συντεταγμένα αυτή την φορά, όσο η προδοσία λαμβάνει επιβλητικές διαστάσεις και η μυρωδιά του θανάτου κυριαρχήσει στην ατμόσφαιρα.


12 Μαθήματα Σύγχρονης Οικονομικής Θεωρίας για Μαθητές του Δημοτικού και του Γυμνασίου

του Σπύρου Στάλια*

Τα 12 Μαθήματα Σύγχρονης Οικονομίας απευθύνονται κυρίως σε παιδιά του Δημοτικού και εφήβους του Γυμνασίου. Επειδή ακριβώς απευθύνονται σε αυτούς, που εξ αντικειμένου δεν έχουν καμία παιδεία σε θέματα οικονομίας, το κάθε θέμα είναι γραμμένο με πολύ απλό και ξεκάθαρο τρόπο, έτσι ώστε κάθε οικονομική έννοια να γίνεται άμεσα κατανοητή, και εύκολα να απορροφάται. Ταυτοχρόνως, επειδή οι έννοιες συνδέονται, προσπάθησα να καταδείξω με ευκρινή τρόπο, πως η σύνδεση των οικονομικών εννοιών μας οδηγεί σε ολοκληρωμένα και ασφαλή συμπεράσματα που δεν αντιφάσκουν προς την κοινή λογική.

Θα ήθελα να σας δώσω δυο παραδείγματα του τι εννοώ. Για τους νεοφιλελεύθερους του ευρώ, οικονομία είναι η μελέτη της διανομής των σπανίων πόρων ενώ οι επιθυμίες μας είναι απεριόριστες. Με βάση αυτό τον ορισμό πολλές επιθυμίες θα παραμένουν ανεκπλήρωτες. Αυτό σημάνει ότι αν θέλουμε πιο πολύ ψωμί θα πρέπει να έχουμε λιγότερη παιδεία ή αν θέλουμε να ζήσει ο Λευτέρης καλυτέρα θα πρέπει να ρίξουμε το επίπεδο ζωής της Γιώτας. Με βάση αυτό τον ορισμό καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι από την οικονομία παίρνεις ανάλογα με αυτό που συνεισφέρεις και αυτό που παίρνεις είναι δίκαιο. Για ότι σου συμβαίνει εσύ φταις. Τέλεια ζούγκλα. Άλλα αν ορίσουμε την οικονομία ως την επιστήμη που μελετά την κοινωνική παραγωγή των πόρων και την κοινωνική τους διανομή από την ζούγκλα της ατομικότητας καταλήγουμε στον πολισμό της συνύπαρξης. Με άλλα λόγια η οικονομία είναι ανθρωπινή απόφαση και όχι κάποιος κοσμικός νόμος. Άλλο παράδειγμα αυτού του...

Σάββατο, 10 Ιουνίου 2017

Τα σπίτια μας καίγονται

του Απόστολου Αποστολόπουλου

Όλα όσα γίνονται στην Ελλάδα τα χρόνια των Μνημονίων οφείλονται σε στρατηγική της Γερμανίας και του ευρωιερατείου, σχεδιασμός που ξεκίνησε, το αργότερο, από όταν άρχισαν οι διαπραγματεύσεις ένταξης της χώρας στην ΕΟΚ. Η στρατηγική μπήκε σε εφαρμογή όταν οι Δανειστές ήταν έτοιμοι, η συγκυρία ήταν ευνοϊκή και στην Ελλάδα είχαν ήδη τοποθετηθεί πρόσωπα κατάλληλα ώστε η χώρα να υποκύψει χωρίς αντίσταση. Ορισμένοι λένε ότι αυτά είναι «θεωρίες συνομωσίας» και καλούν τον κόσμο να κάνει θυσίες για να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες. Καλλιεργούν αυταπάτες και λένε ψέματα. Σταδιακά, πολλοί συνειδητοποιούν ότι όλες αυτές οι «διαπραγματεύσεις» για το χρέος με τις δήθεν διαφωνίες των Εταίρων αλλά την τελική τους σύνταξη υπό τον Σόϊμπλε και τη Μέρκελ να κάνει την πάπια, τα ταξίδια του Τσίπρα, τα ελληνικά του Τσακαλώτου, το «καθήκον να σώσουμε τη χώρα» που επικαλούνται οι κυβερνητικοί για να δικαιολογήσουν την υποτέλειά τους, δεν είναι παρά ένα κακοπαιγμένο θέατρο. Σκοπός δεν είναι να βγούμε από την κρίση αλλά να μείνουμε χρεωμένοι και σε απόλυτη εξάρτηση από τους Δανειστές, με επικεφαλής τη Γερμανία. Έτσι ώστε ο επίγειος, υπόγειος και υποθαλάσσιος πλούτος της χώρας να περάσει στα χέρια των Γερμανών και των άλλων Ευρωπαίων. Και η Ελλάδα να είναι εξάρτημα της γεωπολιτικής στρατηγικής του Βερολίνου. Ο Τσίπρας υπογράφει και η αντιπολίτευση, συνολικά, ουδέποτε υπονόησε ότι θα αμφισβητήσει στο ελάχιστο την υπογραφή του σημερινού πρωθυπουργού. Βλάπτουν και οι τρεις και οι δεκατρείς, όλοι τους, τη χώρα το ίδιο, λέει ο Καβάφης.

Η επίθεση του Σόϊμπλε στην ελληνική ναυτιλία απορρέει από τη στρατηγική του Βερολίνου. Το....

Πατριωτισμός και «εθνικοφροσύνη»…

του Νίκου Σταθόπουλου

Η ολόπλευρη κρίση της ελληνικής κοινωνίας, κρίση δομικής αναπαραγωγής και γενικής ταυτότητας, θέτει στην πρώτη γραμμή το ζήτημα του πατριωτισμού… η κρίση έχει τον χαρακτήρα «εθνικής κατάρρευσης», και αυτό είναι ένα πεδίο όπου δοκιμάζονται οι ιδέες και οι αξίες περί την πατρίδα…. με πάταγο καταρρέουν οι «βεβαιότητες», και μόνο ο αέρας κοπανιστός της «προδοσίας» διασώζει το ανύπαρκτο κύρος τους…

Στην Ελλάδα, ποτέ δεν ευδοκίμησε η Πολιτική ως συνάρτηση του «ταξικού», όχι γιατί ήμαστε τάχα μια «αταξική εθνική οντότητα» αλλά διότι οι ταξικές σχέσεις πραγματώθηκαν ανέκαθεν με ιδιαίτερο τρόπο (π.χ. οι σχέσεις του «πρόκριτου» με την Κοινότητα, και του «καραβοκύρη» με τους «συντροφοναύτες», δε μπορούν να εξηγηθούν με την εργαστηριακή σχηματικότητα των «νύχτα πήρατε το πτυχίο» επιγόνων του Μαρξ…)….

Μεταπολεμικά, «συγκρούστηκαν» δύο «γραμμές πατριωτισμού»: η δεξιά, της «εθνικοφροσύνης», και η «κεντροαριστερή», της «εθνικής ανεξαρτησίας» (με δύο όψεις: την αριστερή ριζοσπαστική της «αντιιμπεριαλιστικής κατεύθυνσης», και την κεντρώα με δόγμα το «σύμμαχοι ναι, δορυφόροι όχι»)… το «ανήκομεν εις την Δύσιν» και οι παραλλαγές του «διεθνιστικού ξανθού γένους», όρισαν μια διαπάλη που καθιστούσε την πατρίδα «μύθο»… η πραγματική πατρίδα, έψαχνε την αυτογνωσία...

Οι... Λόρενς της Αραβίας

του Δημήτρη Μηλάκα

ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΝΟΜΗ των εδαφών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (και) στη Μέση Ανατολή μερίμνησαν οι τότε μεγάλες δυνάμεις, με πρώτο βιολί τη Μεγάλη Βρετανία, που μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο εξακολουθούσε να είναι παγκόσμια υπερδύναμη. Στην ταινία ο «Λόρενς της Αραβίας» (για όποιον βαριέται να διαβάσει και κανένα βιβλίο) αποτυπώνεται το παιχνίδι της αυτοκρατορικής Βρετανίας στη διαμόρφωση του χάρτη. Μέσα από τα… κεντήματα της βρετανικής διπλωματίας, προέκυψε - μεταξύ άλλων - και η Αραβία της φυλής των Σαούντ (δηλαδή η σημερινή Σαουδική Αραβία).

Ο (ΤΕΛΙΚΟΣ;) χάρτης της περιοχής με τα… υπόλοιπα χερσονήσου, όσες δηλαδή φυλές κατάφεραν να διατηρήσουν την αυτονομία και αυτοτέλειά τους, διαμορφώθηκε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Τότε οι Αμερικανοί ως αδιαμφισβήτητοι νικητές του πολέμου έκαναν παιχνίδι και «έστησαν» σε γενικές γραμμές τον χάρτη όπως πάνω-κάτω τον γνωρίζουμε σήμερα. Το ενδιαφέρον των νέων.....

Ο νέος παπατζής

του mitsos175

Αλέξη, έχω μια απορία: Έδωσες τα πάντα στους τοκογλύφους. Εσύ τι πήρες; Πήρες τα σκουπίδια για τα βγάλεις έξω; Το περίμενα.

Μπορεί να είναι αυτό που λέει η παροιμία "κερατάς και δαρμένος" ο ίδιος όμως εξακολουθεί να ελπίζει. Χαμένος από χέρι, αλλά τίγκα στην αισιοδοξία.

Εμείς πάλι και να θέλουμε να χαρούμε, δεν προλαβαίνουμε. Με το "καλημέρα" κι ένας φάκελος - βόμβα. Και τι βόμβα! Ηλεκτρική, εφορίας, νερού... δεν ξέρουμε από πού να φυλαχτούμε και τι να πρωτοπληρώσουμε. Σαν να μπήκαν στις τσέπες μας ακρίδες κι έφαγαν μέχρι και το εσώρουχο.

Τι είπε ο νέος παπατζής; "Οι εταίροι μας θα κάνουν ότι είναι αναγκαίο να μπει η ανάπτυξη στην ατζέντα των προτεραιοτήτων».

Ποιό χρέος; Άστο να (μην) κουρεύεται! Ανάπτυξη αγάπη μου, ανάπτυξη. Πάντως παραδέχομαι....

Φτωχότεροι κατά 62 δις το χρόνο οι Έλληνες

του Νίκου Ιγγλέση*

«Οι αριθμοί ευημερούν αλλά οι άνθρωποι δυστυχούν» είχε πει ο Γεώργιος Παπανδρέου, αναφερόμενος στους οικονομικούς δείκτες της κυβέρνησης του Κωνσταντίνου Καραμανλή, στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Σήμερα στην Ελλάδα των Μνημονίων και της επιτροπείας των δανειστών, άνθρωποι και αριθμοί δυστυχούν αντάμα.

Το πολιτικό και οικονομικό σκηνικό στη χώρα καθορίζουν δηλώσεις, προτάσεις, σχέδια, επικοινωνιακές τακτικές και άφθονη προπαγάνδα για το πώς η Ελλάδα θα μπορέσει να βγεί από τη βαθιά ύφεση στην οποία την έχουν οδηγήσει. Όλα επιδιώκουν να καλλιεργήσουν την ψευδαίσθηση ότι τα χειρότερα και δυσκολότερα είναι πίσω μας και ότι ένα ελπιδοφόρο μέλλον ανοίγεται μπροστά μας αν εφαρμόσουμε τις «σωτήριες μεταρρυθμίσεις» του γερμανικού Imperium και του ΔΝΤ. Ουσιαστικά αποσκοπούν στο να μετασχηματιστεί όχι μόνο η οικονομική συμπεριφορά των πολιτών αλλά και ο τρόπος που σκέπτονται, αξιολογούν και κατανοούν την πραγματικότητα, ώστε να...