Παρασκευή, 30 Σεπτεμβρίου 2016

Επικίνδυνη πρόκληση αποτελούν οι δηλώσεις Ερντογάν

Ανακοίνωση

Με ευθεία απειλή αμφισβήτησης των συνό-ρων και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας ειδικά στην περιοχή του Ανατολικού Αιγαίου, αντιστοιχούν οι προκλητικές δηλώσεις του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αναφορικά με την Συνθήκη της Λωζάννης.

Επί της ουσίας, ο Τούρκος πρόεδρος υπερβαίνει τα εσκαμμένα εκμεταλλευόμενος τις πολιτικές κατευνασμού και των κάθε λογής μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης, που διαχρονικά έχουν υιοθετήσει οι ελληνικές κυβερνήσεις απέναντι στην Τουρκία.

Ο Ερντογάν εκμεταλλεύεται την προδοτική στάση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η οποία, με την αποδοχή της παράνομης και επιζήμιας για ολόκληρη την χώρα, συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας για το προσφυγικό, έχει θέσει ήδη τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου σε καθεστώς γκρίζων ζωνών.

Εκμεταλλεύεται επίσης, την αηδιαστικά κατευναστική και προδοτική στάση της ελληνικής κυβέρνησης που πρώτη έτρεξε να υποστηρίξει τη «δημοκρατικά εκλεγμένη» κυβέρνηση του Ερντογάν στο «πραξικόπημα» του Ιουλίου παρέχοντας νομιμοποίηση στο πογκρόμ που εξαπέλυσε το καθεστώς του και τις φρικαλεότητες που επακολούθησαν.

Τα επίχειρα αυτής της πολιτικής εισπράττει, δυστυχώς, ο ελληνικός λαός που άναυδος παρακολουθεί το σχέδιο εδαφικού ακρωτηριασμού της πατρίδας μας, που εξυφαίνεται και σταδιακά υλοποιείται.

Η δήλωση αυτή του κ. Ερντογάν -ανεξάρτητα αν απευθύνονταν σε εσωτερικό ακροατήριο στην Τουρκία και στη μάχη που δίνει εναντίον των «Κεμαλιστών»,- δεν μπορεί παρά να αποτελεί επικίνδυνη πρόκληση για την Ελλάδα -έμμεση απειλή πολέμου-, αφού θέτει με σαφή τρόπο ζήτημα αμφισβήτησης της ελληνικής εδαφικής επικράτειας, ενώ εμμέσως εγείρει θέμα επανακαθορισμού των συνόρων. Και μάλιστα προέρχεται από ένα κράτος που έχει παραβιάσει κατά κόρον την Συνθήκη της Λωζάννης.

Η ελληνική κυβέρνηση, ήδη θα έπρεπε να είχε ζητήσει τη σαφή τοποθέτηση και την καταδίκη των δηλώσεων αυτών του Ερντογάν, από το Η. Βασίλειο, τη Γαλλία, Ιταλία, Ιαπωνία και Ρουμανία, κράτη που συνυπέγραψαν την Συνθήκη αυτή.

Το ΕΠΑΜ είχε από καιρού επισημάνει στον ελληνικό λαό, ότι η εξαγωγή της πολυδιάστατης κρίσης στην Τουρκία δεν θ’ αργήσει να στραφεί προς την χώρα μας. Η δωσιλογική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ, η οποία έχει παραδώσει τα κλειδιά της χώρας στις αλλότριες δυνάμεις των δανειστών και των τοκογλύφων, καθίσταται -εκ των πραγμάτων- άκρως επικίνδυνη και εθνικά καταστροφική.

Πόσο μάλλον ανίκανη και ξένη ως προς την άσκηση εξωτερικής πατριωτικής πολιτικής προς όφελος της χώρας.

Το ΕΠΑΜ υπογραμμίζει την επιτακτική ανάγκη για πλήρη επαγρύπνηση του ελληνικού λαού, διαμηνύοντας παράλληλα προς κάθε κατεύθυνση, ότι το δημοκρατικό και πατριωτικό φρόνημα του ίδιου του λαού είναι αυτό που θα ενώσει και θα οδηγήσει ολόκληρη την χώρα στον απεγκλωβισμό από τα δεσμά που της έχουν επιβάλλει.

Η Πολιτική Γραμματεία του ΕΠΑΜ
Αθήνα 30 Σεπτεμβρίου 2016


Είδες η Deutsche Bank (κι όχι μόνο);

του Αλέξανδρου Ζέρβα

Όταν βλέπει κανείς να επανέρχεται ο πανικός στην παγκόσμια οικονομία εξαιτίας της κρίσης στην Deutsche Bank, τη στιγμή που συμπληρώνονται 8 χρόνια από την κατάρρευση της Lehman Brothers, εύκολα μπορεί να προχωρήσει στην εκτίμηση ότι κάποιοι δεν έμαθαν ποτέ από τα λάθη τους. Ότι τα βαθιά αδιέξοδα που παρατηρούμε στο παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα είναι απόρροια της απληστίας κάποιων μεγαλοτραπεζιτών. Ακόμη και σε ευρωπαϊκό επίπεδο επιχειρείται να δοθεί η αίσθηση ότι για το συνεχιζόμενο καθοδικό σπιράλ ευθύνεται απλά και μόνο η στενοκεφαλιά του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Δεν ξέρω, βέβαια, κατά πόσο οι περισσότεροι από εκείνους, που με περίσσια σιγουριά τοποθετούνται επί τέτοιων ζητημάτων, θα παραδέχονταν ποτέ ότι το πρόβλημα που έχουν μπροστά τους είναι δομικό. Και μάλιστα τόσο δομικό, που κανείς τους δε θα ήθελε ποτέ κι επ’ ουδενί να το αντιμετωπίσει. Αυτός είναι ακριβώς κι ο λόγος που δεν αποδόθηκαν ποτέ οι πραγματικές ευθύνες για την κρίση του 2008. Κάποια τραπεζικά στελέχη απλά παραδέχθηκαν ότι και έπαιρναν υπερβολικά μεγάλους μισθούς και τα έκαναν από πάνω «σαλάτα», οι περίφημοι οίκοι αξιολόγησης είπαν «γράψτε λάθος, αλλά....

Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου 2016

Αριστεροί πλειστηριασμοί, αριστερό Ταμείο

του Απόστολου Διαμαντή

Η κυβέρνηση Συριζα - ΑΝΕΛ είναι παγιδευμένη: μετά την λανθασμένη απόφαση του Μαξίμου να παραμείνει στη διακυβέρνηση, υπογράφοντας το τρίτο μνημόνιο, έχει πλέον οδηγηθεί σε αδιέξοδο. Είναι υποχρεωμένη, εκ των πραγμά-των, να εφαρμόσει τις δεσμεύσεις που προκύ-πτουν από την συμφωνία αυτή, δηλαδή να απελευθερώσει πλήρως την αγορά και να υποθηκεύσει το σύνολο της δημόσιας περιουσίας.

Φτάσαμε έτσι σήμερα στην παράδοση του ιδιωτικού χρέους στους ξένους κερδοσκόπους, οι οποίοι πρόκειται να προχωρήσουν, στο αμέσως επόμενο διάστημα, σε μαζικούς πλειστηριασμούς κατοικιών. Κάτι τέτοιο όμως θα προκαλέσει τεράστιο κύμα αντίστασης, το οποίο όχι μόνον θα μπλοκάρει τους πλειστηριασμούς, αλλά θα καταρρακώσει και το κύρος της κυβέρνησης.

Τι είναι το Υπερταμείο;

Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση, διά του Τσακαλώτου της ομάδας των 53, υποθήκευσε το σύνολο της δημόσιας περιουσίας για έναν αιώνα, σε ένα ταμείο διαχείρισης το οποίο διοικεί άνθρωπος της....

Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2016

Αντί «επανεκκίνησης της Ε.Ε.», επανεκκίνηση της κρίσης της

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Η φράση «υπαρξιακή κρίση» χρησιμοποιή-θηκε κατά κόρον από ηγέτες και αξιωματούχους της Ε.Ε. σε όλα τα τυπικά και άτυπα fora από τον Ιούνιο του Brexit και μετά: στις Βρυξέλλες, στη Μπρατισλάβα, στην Αθήνα, στη Βιέννη. Τη χρησιμοποίησαν ο Γιουνκέρ και ο Τσίπρας, ο Ρέντσι και ο Τουσκ, ο Ντράγκι και ο Ολάντ (πιο προσεκτική η Μέρκελ, προτίμησε το «κρί-σιμο σταυροδρόμι»). Ο καθένας πρόσθεσε τη δική του δραματική απόχρωση στη φράση, αλλά όλοι λίγο πολύ είπαν ευθέως ότι χωρίς ένα κοινό σχέδιο υπέρβασης της κρίσης, ο κίνδυνος διάλυσης της Ε.Ε. είναι υπαρκτός. 

Αλλά το πρόβλημα της Ε.Ε. και της Ευρωζώνης είναι ακριβώς αυτό. Όχι απλώς δεν υπάρχει κοινό σχέδιο, αλλά και οι συμβιβασμοί που είχαν αποτυπωθεί στον οδικό χάρτη για την εμβάθυνση της «ολοκλήρωσής» της έχουν αναιρεθεί. Η πιο χαρακτηριστική έκφραση αυτής της εξέλιξης είναι ότι η «Έκθεση των Πέντε Προέδρων», το χρονοδιάγραμμα που είχαν εκπονήσει οι επικεφαλής Κομισιόν, ΕΚΤ, Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Eurogroup και Ευρωκοινοβουλίου, έχει εξαφανιστεί από το προσκήνιο. Δεν χρησιμοποιείται από κανέναν ως βάση συζήτησης. Ακόμη και ο εμπνευστής της, ο Γιουνκέρ, στην ομιλία του για την «Κατάσταση της Ε.Ε.», εμφάνισε ένα άλλο, 12μηνο χρονοδιάγραμμα δράσης, με έμφαση στα ζητήματα της ασφάλειας, της άμυνας και του προσφυγικού, με μερικές πινελιές «δημοσιονομικής επέκτασης» και «πιο κοινωνικής Ευρώπης». 

Ο συμβιβασμός της Μπρατισλάβα

Ακόμη κι αυτό το μετριοπαθές συμβιβαστικό σχέδιο δεν είχε τύχη στη Μπρατισλάβα. Αντ’ αυτού,...

Α. Τσίπρας: Πιο «δεξιά» και από τον Κ. Καραμανλή, πιο «δεξιά» και από τον Α. Ζαΐμη;

του Ανδρέα Ζαφείρη

Η πρώτη απόπειρα ιδιωτικοποίησης της εκμετάλλευσης του νερού έγινε το 1901, τρία χρόνια μετά την επιβολή του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου, επί κυβερνήσεως Α. Ζαΐμη. Δεν πραγματοποιήθηκε όμως - πιθανά ο Αλέξανδρος Ζαΐμης να ήτο ολίγον πιο αριστερός από τον νυν! 

Η ιστορία πάντα ως φάρσα. 

Κατά την περίοδο 1922-32 ο εξωτερικός δανεισμός έφτασε τα 1.022.000 χρυσά φράγκα, το 150% του ΑΕΠ. Οι αμερικανικές εταιρείες «ULEN» και «Power and Traction Finance Company Ltd» υπογράφουν, το 1925, αποικιοκρατικού τύπου συμβάσεις με το ελληνικό κράτος. 

Η σύμβαση με την ULEN προέβλεπε ότι το τιμολόγιο του νερού έπρεπε να εξασφαλίζει εισπράξεις επαρκείς για την πληρωμή των εξόδων λειτουργίας και συντήρησης των υδραυλικών έργων. Αν αυτό δεν επιτυγχανόταν, η κυβέρνηση ήταν υποχρεωμένη να αυξήσει το τιμολόγια άμεσα, ώστε να συμπληρωθεί το ποσό. 

«Κόφτης», made by ULEN. Καμία πρωτοτυπία στο ιστορικό γίγνεσθαι; Καμία;

Τα έργα υδροδότησης ξεκίνησαν τo 1926 και ολοκληρώθηκαν το 1929. H δαπάνη κάθε οικογένειας για την παροχή νερού ανερχόταν σε 1.500 δραχμές ετησίως, έναντι των 150 δραχμών που ήταν η έως....

«Κανάλ»...

«Κανάλ»...
του Στάθη
Ο χαβαλές αυτής της τραγωδίας δεν έχει τέλος. Δεν γνωρίζω αν η κυβέρνηση ξέκανε την υποψηφιότητα Καλογρίτσα, διότι παραβρώμισε η ιστορία, ή αν την έκανε ο ίδιος, διότι
ούτε τα φράγκα μιας πορτοφόλας ρεφενέ δεν μπόρεσαν να βρουν τα αλάνια-τα-τζιμάνια, γνωρίζω όμως, όπως γνωρίζει και το Πανελλήνιον σύσωμο, ότι η «παράστασις» δεν έλαβε τέλος. Τέλος έλαβε το plan Α του κ. Παππά, τώρα έρχεται το plan Β, με επικεφαλής τον Ιβάν Λαγώφ (χαρά οι Αμερικανοί!). Δεν γνωρίζω
τι σχέσεις μπορεί να έχει ο οποιοσδήποτε Ιβάν Λαγώφ με τη Νικαβεντέ,διότι δεν...

Ήταν 2011....

Όταν ο Δημήτρης Καζάκης, οικονομολόγος και γ.γ. του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου (ΕΠΑΜ) προσπαθούσε ανάμεσα από τέσσερις δημοσιογράφους να ενημερώσει όσους περισσό-τερους πολίτες μπορούσε για το τι ερχόταν... 

Σήμερα που ΟΛΑ επιβεβαιώθηκαν οι ίδιοι δημοσιογράφοι είναι αυτοί που τον έχουν αποκλείσει από τις εκπομπές τους... ίσως γιατί ντρέπονται για το αγαθό που "υπηρετούν" την υποτιθέμενη ενημέρωση του Ελληνικού λαού...




ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ - ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΩΡΑ!!!

Θύματα και πάλι τα παιδιά;

της Αθανασίας Πέτσα*

Αφήνοντας (για λίγο) στην άκρη τον τρόπο με τον οποίο ήρθαν οι μετανάστες στη χώρα μας, γεγονός είναι ότι η Ελλάδα από πέρασμα για την κεντρική Ευρώπη, μετατράπηκε σε τελικό προο-ρισμό, χωρίς βέβαια να ερωτηθεί κανείς γι’ αυτό, ούτε οι Έλληνες, αλλά ούτε και οι μετανάστες, εκ των οποίων η συντριπτική πλειοψηφία δεν είχε καμιά επιθυμία να παραμείνει στην Ελλάδα.

Τώρα λοιπόν, καλούμαστε όλοι να αποδεχτούμε ως δεδομένη αυτήν την κατάσταση και να δούμε πώς θα την διαχειριστούμε. Και καλούμαστε, από ποιους; Μα, φυσικά, από αυτούς που όχι μόνο δεν έκαναν τίποτα για να την αποτρέψουν, αλλά αντιθέτως, την υποδαύλισαν, θέτοντας ουσιαστικά υπό καθεστώς ομηρίας, τόσο τους νεοεισελθέντες στη χώρα μας, όσο και τον ελληνικό λαό. Αλλά, είπαμε, αυτά θα τα αφήσουμε για λίγο στην άκρη, για να εξετάσουμε τα προβλήματα που έχουν αρχίσει να ανακύπτουν από τις προσπάθειες ενσωμάτωσης των προσφύγων - μεταναστών.

Ένα από αυτά τα ζητήματα, είναι και η κάλυψη των παιδιών των μεταναστών σε υπηρεσίες ψυχικής υγείας.

Εννοείται ότι, όπως και όλα όσα αφορούν τους πρόσφυγες, έτσι και αυτό, έχει αφεθεί στην αποκλειστική σχεδόν αρμοδιότητα των ΜΚΟ. Εκεί πέφτουν τα κονδύλια, αυτές αποφασίζουν πώς θα....

Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2016

Όταν ο «εθνομηδενισμός» βαπτίζεται «εθνολαϊκισμός»!

του Σωτήρη Δημόπουλου

Καταντά κωμική η εμμονή της πάλαι ποτέ συστημικής διανόησης, όπως αυτή διαμορφώθηκε στα χρόνια της «σημιτικής» διακυβέρνησης και απέκτησε το πρόσημο «εκσυγχρονιστική», να βαπτίζει την παρούσα κυβέρνηση «εθνολαϊκιστική» ή «εθνικολαϊκιστική». Επιμένουν σύμπαντες οι αναλυτές του χώρου αυτού σε έναν όρο, και κυρίως στο πρώτο συνθετικό της λέξης, τη στιγμή που και οι πέτρες ακόμη έχουν αντιληφθεί ότι οι σημερινοί κυβερνώντες συνιστούν την πεμπτουσία του «εθνομηδενισμού», τον οποίον άλλωστε ουδόλως αποκρύπτουν. Όλες ανεξαιρέτως οι βασικές....

Χάσαμε Καλογρίτσα, στοπ

του Αλέξανδρου Ζέρβα

Υπό μία έννοια, μπορεί να πει κανείς πως η χθεσινή αποχώρηση Καλογρίτσα από τη διαδικασία των τηλεοπτικών αδειών υπήρξε ιδιαιτέρως βολική για όλους τους εμπλεκό-μενους. Πρώτα απ’ όλα για τον ίδιο τον επιχειρηματία, ο οποίος βρήκε την ευκαιρία να κάνει «ηρωική έξοδο» σε μια στιγμή που είχε βρεθεί στο «μάτι του κυκλώνα», κάνοντας μάλιστα λόγο για «ανθρωποφαγία» αλλά και για στοχοποίηση του από το «σύστημα της διαπλοκής». Δεύτερον για τον Ιβάν Σαββίδη, ο οποίος, μετά το χώρο του ποδοσφαίρου, δείχνει έτοιμος να εφορμήσει και στον χώρο των ΜΜΕ. Και τρίτον για τους υπόλοιπους πρωταγωνιστές του τηλεοπτικού πεδίου, αφού η συγκεκριμένη εξέλιξη προφανώς έδωσε ένα εξαιρετικό «πάτημα» για να εξαπολύσουν μια άνευ προηγουμένου επίθεση κατά του διαγωνισμού. Άλλοι γιατί κινδυνεύουν να χάσουν ένα «όπλο», όπως η τηλεοπτική άδεια, μέσα από τα χέρια τους, κι άλλοι γιατί ποτέ δε συμφιλιώθηκαν με την ιδέα ότι πρέπει να πληρώσουν έστω και μισό ευρώ για την απόκτησή της.

Τα ίδια πάνω-κάτω ισχύουν και σε πολιτικό επίπεδο. Από τη μια δηλαδή, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι βρίσκουν την ευκαιρία να δώσουν μια εικόνα μιας ακόμα βαριάς πολιτικής ήττας της κυβέρνησης, σε ένα ζήτημα στο οποίο φαίνεται να έχουν επενδύσει προκειμένου να πετύχουν την πτώση της. Την....

Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2016

Η μακάβρια μπίζνα με τα «ορφανά και ασυνόδευτα»

του Γιώργου Ιεροδιάκονου*

Καιρός λοιπόν να ασχοληθούμε με μια από τις χειρότερες μάστιγες του τελευταίου αιώνα, την οποία, ενώ την βλέπουμε να εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας, καμωνόμαστε τους ανήξερους. Ίσως επειδή δεν αντέχουμε την φρικιαστική αλήθεια. Ή επειδή η αλήθεια είναι τόσο αποκρουστική, που δεν θέλουμε να την δούμε.

Κι όμως! Όσο κι αν κρύβουμε το πρόσωπό μας στην άμμο, η πραγματικότητα πάνω από το έδαφος είναι τόσο στυγνή και άθλια, που καθιστά κι εμάς το ίδιο άθλιους που δεν αντιδρούμε.

Έχουν γραφεί πολλά για το πως χρηματοδοτείται η πολιτική του μεθοδευμένου εξανδραποδισμού και πως χρησιμοποιούνται οι μεταναστευτικές ροές ως γεωπολιτικό όπλο. Μια επιχείρηση που απαιτεί λεπτό συντονισμό Υπηρεσιών και Οργανισμών σε διεθνές επίπεδο και κυρίως αδρή χρηματοδότηση.

Όμως, από που αντλούνται τα απαραίτητα κονδύλια για την στήριξη μιας τέτοιας επιχείρησης; Τεράστια κονδύλια, αμύθητα ποσά, κυρίως προς τα μεταγωγικά κυκλώματα και τις επιδοτούμενες ΜΚΟ. Από την Ε.Ε., από το ίδρυμα open society foundation του Σώρος, από το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ. Ειδικά το τελευταίο δηλώνει ότι δεν μπορεί να δικαιολογήσει την εκροή $6,5 τρις εντός του λογιστικού έτους του 2015.

Βεβαίως, κανείς απ’ όλους αυτούς δεν μας έχει συνηθίσει στη φήμη του γαλαντόμου. Δεν σκορπάνε λεφτά από ‘δω κι από ‘κει, έτσι για την ψυχή της μάνας τους. Είναι απολύτως βέβαιον ότι όλη αυτή η επιχείρηση, με κάποιον τρόπο, αυτοχρηματοδοτείται. Δηλαδή, πολύ σύντομα αποσβήνει τα επενδυμένα κεφάλαια. Με ποιον τρόπο, όμως;

Επιχείρηση «παιδομάζωμα»

Αυτό το άρθρο εξετάζει μια ειδική κατηγορία των μεταναστευτικών ροών. Τα παιδιά! Διότι, ειδικά...

Ποιόν εκπροσώπησε ο κ. Τσίπρας στον ΟΗΕ;

του Δημήτρη Καζάκη

Καθώς το hot spot στην Μόρια της Λέσβου τυλιγόταν στις φλόγες και η Κρήτη ξεσηκώνεται από την απόφαση της κυβέρνησης να αποδε-χθεί την απαίτηση της Γερμανίας να μεταφέρει 3.000 και πλέον "πρόσφυγες" στο νησί, ο κ. Τσίπρας βρέθηκε στη Νέα Υόρκη για να κάνει την εμφάνιση του στον ΟΗΕ. Συνήθης εμφάνιση για τα φώτα της δημοσιότητας, χωρίς κανένα περιεχόμενο και με τα συνήθη αδίστακτα ψέματα.

Εκεί όμως που για μια ακόμη φορά ο κ. Τσίπρας ξεπέρασε τον εαυτό του, είναι η αναφορά του στο προσφυγικό και μεταναστευτικό. Στις τρεις ομιλίες που έδωσε οι αναφορές στο διεθνές δίκαιο έδωσαν και πήραν, αλλά ούτε μια φορά δεν αναφέρθηκε στην ανάγκη εφαρμογής της Διεθνούς Σύμβασης της Γενεύης για το προσφυγικό, ούτε των σχετικών πρωτοκόλλων που ακολούθησαν. Έστω κι αν η Ελλάδα τα έχει συνυπογράψει.

Γιατί ο κ. Τσίπρας δεν έκανε καμία μνεία σ' αυτά; Διότι πολύ απλά ούτε η Ελλάδα, ούτε η Ευρωπαϊκή Ένωση -ειδικά με τη συμφωνία της με την Τουρκία- τα εφαρμόζει. Αν τα εφάρμοζε τότε τι θα έπρεπε να κάνει;

(α) Θα είχε δημιουργήσει κατάλληλους χώρους υποδοχής και υποστήριξης των προσφύγων και μεταναστών με όλες τις απαιτούμενες υπηρεσίες ταυτοποίησης.

(β) Θα διαχώριζε τους πρόσφυγες από τους μετανάστες κατά τα διεθνώς νόμιμα και θα .....

Κίνα: Ένας νέος συμπρωταγωνιστής στη συριακή κρίση

του Κώστα Ράπτη

Η κατάρρευση της κατάπαυσης του πυρός στη Συρία καταδεικνύει πλέον πέρα από κάθε αμφιβολία τις διεθνείς, και όχι απλώς περιφε-ρειακές, διαστάσεις της σύγκρουσης. Όμως, το τελευταίο διάστημα ήρθε να προστεθεί, μάλλον αθόρυβα, ένας ακόμη συμπρωταγωνιστής στη συριακή κρίση, καθώς η Κίνα δοκιμάζει τη δική της στροφή (Pivot) στη Μέση Ανατολή.

Ήδη από τον Απρίλιο το Πεκίνο, όρισε ειδικό απεσταλμένο για την επίλυση του συριακού ζητήματος. Μπορούμε να γνωρίζουμε με ποιο πνεύμα ασκεί τα καθήκοντά του αυτά ο Xie Xiaoyan, εφόσον έχει δημοσίως επαινέσει τη στρατιωτική εμπλοκή της Ρωσίας στη Συρία και έχει τονίσει την ανάγκη στενότερης συνεργασίας της διεθνούς κοινότητας για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας στην περιοχή.

Στις 14 Αυγούστου, όμως, ακολούθησε μια κίνηση πολύ πιο θεαματική. Ο υποναύαρχος Guan Youfei, επικεφαλής του Γραφείου Διεθνούς Στρατιωτικής Συνεργασίας της κινεζικής Κεντρικής Στρατιωτικής Επιτροπής επισκέφθηκε τη Συρία, όπου συναντήθηκε με τον υπουργό Άμυνας Fahd Jassim al Freijκαι λοιπούς Σύρους αξιωματούχους, καθώς και με τον αντιστράτηγο Sergei Chvarkov και άλλους Ρώσους στρατιωτικούς που υπηρετούν στην αεροπορική βάση του Hmeimim έξω από τη Λατάκια.

Τέσσερις μέρες μετά, στις 18 Αυγούστου, το Πεκίνο ανακοίνωσε την πρόθεσή του να....

Πισώπλατα

Πισώπλατα
του Στάθη
Σύμφωνα με το πρώτο θέμα της «Αγοράς» του Σαββάτου που πέρασε (24.9.2016), σε επιστολή της γνωστής δικηγόρου, κυρίας Αριάδνης Νούκα, προς τον κ. Γιούνκερ για τα «κόκκινα δάνεια» ο τελευταίος απάντησε ότι οι διευθετήσεις σε αυτό το θέμα έγιναν με ευθύνη της ελληνικής κυβέρνησης και όχι των δανειστών.
Ποιό είναι το επίδικον: να δίνεται από τις ελληνικές (;) τράπεζες (;) η δυνατότητα στους «κόκκινους» δανειολήπτες να εξαγοράζουν οι ίδιοι τα δάνειά τους σε χαμηλότερο (κουρεμένο) τίμημα και πάντως υψηλότερο από το γελοίο εκείνο, με οποίο τα αρπακτικά των αγορών, αποκτώντας τα εν λόγω δάνεια, θα συνέχιζαν να γδέρνουν τους δανειολήπτες.
Αυτή η διαδικασία εφαρμόζεται με επιτυχία στην Κύπρο στην Ιρλανδία και πλήθος άλλων χωρών που έχουν παγιδευθεί στην «κρίση». Με επιτυχία, διότι το όλον πράγμα....

Μια ατάκα του πρωθυπουργού κι ορισμένες αναγωγές

του Διονύση Ελευθεράτου

Έχουμε τη φρικτή υποψία ότι ο δημοσιολόγος του μέλλοντος δεν πρόκειται να εντυπωσιαστεί περισσότερο από όσο ο πολίτης, ο εργαζόμενος ή άνεργος του παρόντος με όσα εκπορεύονται εσχάτως, από κυβερνητικά χείλη ή πληκτρολόγια. Παράδειγμα: Είπε προσφάτως ο πρωθυπουργός ότι η τηλεοπτική άδεια κόστισε στον Βαγγέλη Μαρινάκη τα έσοδα που είχε ο Ολυμπιακός από τη συμμετοχή του σε τρεις διοργανώσεις του Τσάμπιονς Λιγκ. Και η λογικότερη των αντιδράσεων θα ήταν: Έ και; 

Ακόμη κι αν παραβλέπαμε οτιδήποτε άλλο σχετίζεται με την υπόθεση των τηλεοπτικών αδειών, ακόμη κι αν δεχόμασταν πως τελικά το Δημόσιο θα εισπράξει αυτά τα περίφημα 246 εκατομμύρια, πού ακριβώς εντοπίζεται το μέγιστο επίτευγμα; Γιατί άραγε θα έπρεπε θα μείνουμε άναυδοι με την ιδέα ότι κάποιος επιχειρηματίας θα δώσει -σε βάθος χρόνου- χρήματα τριών «θητειών» του Ολυμπιακού στο Τσάμπιονς Λιγκ, προκειμένου να καταστεί ένα από τα τέσσερα «αφεντικά» της τηλεοπτικής ενημέρωσης, στο διηνεκές; 

Αντιθέτως, έχουμε την πεποίθηση ότι ο δημοσιολόγος του μέλλοντος θα γουρλώσει τα μάτια με άλλα, έστω κι αν αυτά πλέον τα αντιμετωπίζει με στωικότητα ο κουρασμένος, παραζαλισμένος, αγχωμένος «κοινός θνητός» του παρόντος. Άφθονα ερεθίσματα παρέχει το πεδίο των ιδιωτικοποιήσεων ξεπουλημάτων. Ερεθίσματα -συμβάντα που θα έκαναν ακόμη και τον Γέλτσιν ή τον Μένεμ να φαντάζουν λιγουλάκι… κρατιστές. 

Προς το παρόν αφήνουμε κατά μέρος τα εικαζόμενα, φημολογούμενα ή διαφαινόμενα....

Τι τρέχει με την τράπεζα Αττικής;

του Γιώργου Δελαστίκ

Είναι προφανές ότι κάτι βρόμικο συμβαίνει με την Τράπεζα Αττικής -βρόμικο τόσο στο πολιτικό όσο και φυσικά στο οικονομικό πεδίο. Γιατί, άραγε, επιχειρείται να αποδοθούν στο ΣΥΡΙΖΑ οι ευθύνες της πολιτικής που άσκησαν μέσω της Τράπεζας Αττικής -της Attica Bank, όπως τη βλέπουμε γραμμένη πλέον- οι κυβερνήσεις του Γιώργου Παπανδρέου και των Σαμαρά - Βενιζέλου, συμπεριλαμβανομένης βεβαίως και της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα τον τελευταίο ενάμιση και πλέον χρόνο;

Υπάρχει ένα καθοριστικό στοιχείο που είναι άγνωστο στο ευρύ κοινό. Ο Γιάννης Γαμβρίλης υπήρξε πρόεδρος της Τράπεζας Αττικής από το Μάρτιο του 2010 μέχρι τον Ιούνιο του 2016. Υπήρξε, δηλαδή, πρόεδρος και επί κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, οπότε και τοποθετήθηκε στη θέση αυτή, και επί κυβέρνησης ΣαμαράΒενιζέλου και επί κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ, τον τελευταίο σχεδόν ενάμιση χρόνο, αφού παραιτήθηκε μόλις προ τριμήνου. Η Τράπεζα Αττικής χαρακτηρίζεται από μία σοβαρότατη ιδιομορφία. Κύριος μέτοχός της είναι το ΤΣΜΕΔΕ, δηλαδή το ταμείο των ασφαλισμένων μηχανικών. Από το 1997, όταν το ΤΣΜΕΔΕ απέκτησε το 34% των μετοχών της Τράπεζας Αττικής, η κατάσταση μεταβλήθηκε άρδην. Το 1999, για παράδειγμα, τα γενικά διοικητικά έξοδα της Attica Bank ανέρχονταν σε μόλις 1,1 εκατομμύρια ευρώ. Επτά χρόνια αργότερα όμως, το 2006, τα έξοδα είχαν απογειωθεί κατά...

Τρία σε... ένα!!!

του Αντώνη Παπαντωνίου*

Προσέξτε όμως μην πάει το μυαλό σας σε κάποια Εταιρεία που προσφέρει κάποια δώρα για να κάνει ελκυστικό κάποιο προϊόν της. Γιατί ο τίτλος που είδατε εκεί έχουμε συνηθίσει να μας παραπέμπει. Μόνο που εγώ δεν έχω καμία πρόθεση να σας προσφέρω κάποιο δώρο αλλά να σας βάλω σε σκέψεις για το πώς τρείς διακριτές κατά το Σύνταγμα, Εξουσίες, έχουν γίνει ΜΙΑ και πολύ μας πάει!!!

Υποτίθεται λοιπόν η μία από αυτές ότι είναι η ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ η οποία αποφασίζει για τη ζωή μας ψηφίζοντας στη Βουλή Νόμους μετά από μελέτη και διαβούλευση μεταξύ των Αντιπρο-σώπων μας, που βεβαίως έχουν σαν βάση το Σύνταγμα προς το οποίο και πρέπει να συμφω-νούν, όπως αυτό το ίδιο επιτάσσει (Άρθρο 120παρ.2)!

Η επόμενη από τις τρείς είναι η ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗ που είναι υποχρεωμένη να υλοποιεί αυτούς τους Νόμους με αντικειμενικότητα, εξασφαλίζοντας την εφαρμογή της Νομιμότητας.

Και η τρίτη είναι εκείνη που είναι υποχρεωμένη ελέγχει όλους τους πιο πάνω καθώς και τους πολίτες όταν δεν εφαρμόζουν το Σύνταγμα και τους Νόμους που απορρέουν από αυτό. Και αυτή είναι η ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ.

Και στο σημείο αυτό ξύπνησα απότομα από τον πραγματικό εφιάλτη που ζούμε όλοι από τον...

Ποιος φοβάται την Αμερική

του Απόστολου Αποστολόπουλου

Η απάντηση στο ερώτημα του τίτλου είναι ότι κάθε σώφρων ηγέτης αλλά κι εμείς, οι κοινοί θνητοί, έχουμε σοβαρούς λόγους να φοβόμαστε την Αμερική, σήμερα, όπως και χθες. Οι ΗΠΑ για όλο τον Κόσμο παραμένουν επίφοβες. Μπορούν και σήμερα να επιτρέπουν στον εαυτό τους «ατοπήματα» όπως το πρόσφατο στη Συρία όπου βομβάρδισαν «κατά λάθος» μια, στρατηγικής σημασίας, πόλη (Deir el Ezzor), σκότωσαν καμιά κατοσταριά κυβερνητικούς στρατιώτες και κάμποσους Ρώσους «συμβούλους», (αντί να χτυπήσουν τους τζιχαντιστές), και προσπέρασαν το γεγονός με ένα «ω! τι κρίμα, κάναμε λάθος!», χωρίς να υπάρξουν κανενός είδους αντίποινα. Χαρακτηριστικό κάθε Υπερδύναμης είναι η αυθαιρεσία, το μάθαμε από τον Θουκυδίδη όταν απαθανάτισε την Αθηναϊκή αλαζονεία προς τους Μήλιους: θα σας σφάξουμε επειδή μπορούμε να το κάνουμε -ατιμώρητα- είπαν. Η συγνώμη των ΗΠΑ προσθέτει στην οδύνη του θανάτου τον χλευασμό στους αδύναμους, νεκρούς και ζωντανούς.

Η εικόνα της επίφοβης Αμερικής είναι σωστή αλλά δεν είναι ολόσωστη. Είναι σωστή εφόσον οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν υποδεέστερο αντίπαλο, μεμονωμένα. Αλλά η Υπερδύναμη δεν διαθέτει πλέον την απαραίτητη ισχύ ώστε να επιβάλλει τη θέλησή της σε πλανητικό επίπεδο. Ο γνωστός Ζμπίγκνιου Μπρζεζίνσκι, ο ένας από τους δυο κορυφαίους πολιτειολόγους των ΗΠΑ, ο άλλος είναι ο Κίσινγκερ, σε σχετικά πρόσφατο άρθρο του (περιοδικό Αμέρικαν Ίντερεστ, Απρίλιος 2016) υποστηρίζει ακριβώς αυτό: η Αμερική δεν είναι πια η Παγκόσμια Αυτοκρατορική Εξουσία (global imperial power). Σαν να λέει «παιδιά χάσαμε». Τα αμερικανικά και ευρωπαϊκά ΜΜΕ έπνιξαν το άρθρο για ευνόητους λόγους. Ταυτόχρονα ο Τραμπ, προσκείμενος στη σχολή Κίσινγκερ, επικρίνει (όπως μαθαίνουμε από ξένα ιστολόγια), από τη δεκαετία του '80 (!) την πολιτική επεμβάσεων των ΗΠΑ με τα έωλα....

Κυριακή, 25 Σεπτεμβρίου 2016

Κούλη μ' καρφώνεσαι.

του mitsos175

Κούλη μ' καρφώνεσαι. Και καρφώνεσαι μόνος σου κι άσχημα. Πρώτα κάνεις μήνυση για το διαγωνισμό των συχνοτήτων.

Αλλά στο γαλάζιο μαντρί θέλετε τις ιδιωτικοποιήσεις. Επιπλέον θέλετε το Μνημόνιο, το γουστάρετε, το λιμπίζεστε το ζαχαρώνετε. Μάντεψε πιο είναι ένα από τα αμέτρητα προαπαιτούμενα: Να πουληθούν οι συχνότητες. Το ξέρεις καλά και συμφωνείς σε αυτό.

Εντάξει, καταλαβαίνω, θέλεις σαν κι εσύ να κάνεις ένα δωράκι στους φίλους σου. Μερικά εκατομμύρια. Βάλε τα από την τσέπη σου. Γιατί δεν λες στη Siemens να δανείσει τους κολλητούς σου; Είναι "ανοιχτοχέρηδες", τόσα έδωσαν σε σένα. Επιπλέον οι ίδιοι οι καναλάρχες σε τρολάρουν άσχημα. Κατέθεσες μήνυση την ίδια μέρα που Μαρινάκης και Αλαφούζος πλήρωσαν την πρώτη δόση. Που πάει να πει ότι, αν και στα γκάλοπ προηγείσαι, δεν σε έχουν και τόσο σίγουρο, ούτε θεωρούν ότι θα αλλάξουν τα πράγματα σύντομα. Κακό αυτό για σένα.

Επιπλέον άκουσα έκανε κι ο Άλφα μήνυση. Γι αυτόν είναι φυσικό, έχει έννομο συμφέρον. Εσύ τι...

Υποταγή στην Ξενοκρατία ή ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ;

του Κώστα Βενετσάνου*

Δίλημμα Λαού και Στρατού

Δεν υπάρχει μήνας που να μη θυμίζει μια μαύρη ή μια χρυσή σελίδα της ιστορίας ή έστω ένα σημαντικό, αξιομνημόνευτο γεγονός. Ο Σεπτέμβρης όμως, εκτός από τα γνωστά «Σεπτεμ-βριανά» στην Κωνσταντινούπολη και τη Σμύρνη το 1955, όπου οι «σύμμαχοί» μας Τούρκοι ολοκλήρωσαν ότι είχαν αφήσει το 1922, υπάρχουν και δυο σημαντικά, ταυτόσημα γεγονότα, με «θετικό πρόσημο».

Το ένα, για να φρεσκάρουμε τη μνήμη σας, αφορά την πολιτικο-στρατιωτική επανάσταση καπεταναίων αγωνιστών του 1821, στρατιωτικών (Στρατηγός Ι. Μακρυγιάννης, Κων. Κανάρης, Ν. Μπότσαρης, ο πολιτικός - διπλωμάτης Ανδρέας Μεταξάς κ.ά. με αρχηγό ορισμένο από τους ίδιους το Συνταγματάρχη Δημ. Καλλέργη), και τον ταυτόχρονο ξεσηκωμό του Λαού με την αξίωση παραχώρησης Συντάγματος.

Η 3η Σεπτεμβρίου (1843) είναι ένδοξη ημέρα μνήμης – ορόσημο για τον κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία, για τους πρωταγωνιστές, στρατό και λαό, τιμής παραδειγματισμού για τους σύγχρονους.

Έχει όλα τα στοιχεία της αληθινής επανάστασης και μάλιστα αναίμακτης: Ανταποκρινόταν στο πραγματικό γενικό λαϊκό αίσθημα.

Υπήρξε αυθόρμητη λαϊκή σύμπραξη. Ταύτιση φωτισμένης πολιτικής ηγεσίας, λαού και του.....